บทที่ 95 คฤหาสน์กลายเป็นโรงงาน

เมืองชิงสือ

จวนลู่

บ้านใหม่ที่แม่ได้มาฟรีๆ

เจียงเหม่อเหม่อมาที่นี่เป็นครั้งแรก

ตอนนี้ เด็กน้อยกำลังเกาะธรณีประตูปีนเข้าไปอย่างงุ่มง่าม

ไม่ให้ป้าซิ่วซิ่วช่วย

นางอยากเดินเข้าไปเอง

แต่ธรณีประตูคฤหาสน์สูงเกินไป สูงถึงเข่านาง

ต้องคลานเข้าไป

ซิ่วซิ่วได้แต่ใช้มือป้องกันสอ

บทที่ 96 หมากัดหมาได้แต่ขนในปาก

กลิ่นเปรี้ยวๆ

กลิ่นเหม็นๆ

อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นเปรี้ยวเหม็น

เจียงเมี่ยวเมี่ยวได้กลิ่นแล้วรู้สึกมึนๆ

ฮูหยินลู่กลับมาจากลานหน้าบ้าน อุ้มลูกน้อยขึ้นจากพื้น

มือข้างหนึ่งอุ้มเธอ อีกมือหยิบเห็ดเจินจงในตะกร้าขึ้นมาดมที่ปลายจมูก แล้วเอาไปให้ลูกน้อยดมด้วย

"ลูกสาว หอมไหม? คื

บทที่ 97 หลานของต้นไผ่

ยามเย็น

ลมฤดูร้อนพัดเอื่อยๆ

ข้างหน้าบนหลังม้าตัวใหญ่

ป้าซิ่วซิ่วขี่จางเสี่ยวเฮยนำหน้าไปก่อน

เพราะเธอต้องรีบกลับไปทำอาหาร

ห่านขาวใหญ่สองตัวถูกมัดข้างละตัว กระพือปีกอยู่ข้างเท้าเธอ

พี่ใหญ่ขับรถม้าตามมาช้าๆ

เจียงเมี่ยวเมี่ยวซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดแม่ อมนมแห้ง

เมื่ออยู่กับแม่ เธอก็