ตอน 94
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 94 อยากบิน
ต้นฤดูใบไม้ร่วง
แม้จะมีคำว่า "ใบไม้ร่วง" แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนฤดูร้อน
ใต้แสงอาทิตย์ แดดร้อนแผดเผา
ใต้ร่มไม้ ลมพัดเอื่อยๆ
เจียงเหม่อเหม่อนั่งบนเก้าอี้ไม้ไผ่ใต้ต้นท้อ ข้างๆ มีโต๊ะไม้เล็กๆ
บนโต๊ะมีธูปหอมไล่ยุงที่ทำจากโหระพา
จานขนมนมแพะ ตะกร้าลูกท้อ กาน้ำชา
ขนมนมแพะเป็นของเจียงเหม่อ
ตอน 95
บทที่ 95 คฤหาสน์กลายเป็นโรงงาน
เมืองชิงสือ
จวนลู่
บ้านใหม่ที่แม่ได้มาฟรีๆ
เจียงเหม่อเหม่อมาที่นี่เป็นครั้งแรก
ตอนนี้ เด็กน้อยกำลังเกาะธรณีประตูปีนเข้าไปอย่างงุ่มง่าม
ไม่ให้ป้าซิ่วซิ่วช่วย
นางอยากเดินเข้าไปเอง
แต่ธรณีประตูคฤหาสน์สูงเกินไป สูงถึงเข่านาง
ต้องคลานเข้าไป
ซิ่วซิ่วได้แต่ใช้มือป้องกันสอ
ตอน 96
บทที่ 96 หมากัดหมาได้แต่ขนในปาก
กลิ่นเปรี้ยวๆ
กลิ่นเหม็นๆ
อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นเปรี้ยวเหม็น
เจียงเมี่ยวเมี่ยวได้กลิ่นแล้วรู้สึกมึนๆ
ฮูหยินลู่กลับมาจากลานหน้าบ้าน อุ้มลูกน้อยขึ้นจากพื้น
มือข้างหนึ่งอุ้มเธอ อีกมือหยิบเห็ดเจินจงในตะกร้าขึ้นมาดมที่ปลายจมูก แล้วเอาไปให้ลูกน้อยดมด้วย
"ลูกสาว หอมไหม? คื