บทที่ 96 หมากัดหมาได้แต่ขนในปาก

กลิ่นเปรี้ยวๆ

กลิ่นเหม็นๆ

อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นเปรี้ยวเหม็น

เจียงเมี่ยวเมี่ยวได้กลิ่นแล้วรู้สึกมึนๆ

ฮูหยินลู่กลับมาจากลานหน้าบ้าน อุ้มลูกน้อยขึ้นจากพื้น

มือข้างหนึ่งอุ้มเธอ อีกมือหยิบเห็ดเจินจงในตะกร้าขึ้นมาดมที่ปลายจมูก แล้วเอาไปให้ลูกน้อยดมด้วย

"ลูกสาว หอมไหม? คื

บทที่ 97 หลานของต้นไผ่

ยามเย็น

ลมฤดูร้อนพัดเอื่อยๆ

ข้างหน้าบนหลังม้าตัวใหญ่

ป้าซิ่วซิ่วขี่จางเสี่ยวเฮยนำหน้าไปก่อน

เพราะเธอต้องรีบกลับไปทำอาหาร

ห่านขาวใหญ่สองตัวถูกมัดข้างละตัว กระพือปีกอยู่ข้างเท้าเธอ

พี่ใหญ่ขับรถม้าตามมาช้าๆ

เจียงเมี่ยวเมี่ยวซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดแม่ อมนมแห้ง

เมื่ออยู่กับแม่ เธอก็

บทที่ 98 จะนอนกระดานแบน

หลังฝนตก ฟ้าแจ่มใส

ลำธารไหลริน

เสียงนกร้องในป่าดังเป็นระลอก

พี่น้องสามคน หมาหนึ่งตัว นกหนึ่งตัว

ขึ้นเขาไปเก็บเห็ด

จางเสี่ยวไป๋และจิ๋วจิ๋วนำทาง

เจียงเมี่ยวเมี่ยวถูกพี่ใหญ่ผูกไว้ที่หน้าอก มือน้อยโบกไปมา ขาน้อยแกว่งไกว

พี่รองแบกตะกร้าไม้ไผ่เล็กๆ ตามมาข้างหลัง

เดินในป่าสักพัก