ตอน 333
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 333 เหมือนคุณพ่อของเธอ
"ข้าทำเอง"
"ท่านอ๋องอาหญิง หนูแค่อยากแต่งหน้าให้ท่านเท่านั้นเองค่ะ"
เจียงเมี่ยวเมี่ยวยกมือขึ้นอย่างรู้สึกผิด
ท่าทางเหมือนคนที่พร้อมรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ
เพราะอีกฝ่ายเป็นองค์หญิง หากโกรธจริงๆ ไม่ใช่แค่ต่อว่าไม่กี่คำแล้วจะจบเรื่อง
สาวใช้และบ่าวไพร่คงไม่อาจทนรับความโ
ตอน 334
บทที่ 334 แม่เสือ
ดีเลย นางขุดหลุมให้ตัวเองเสียแล้ว
หากนางไม่รู้ว่าเมี่ยวเมี่ยวไม่ทราบเรื่องชาติกำเนิดของตนเอง คงคิดว่าเด็กน้อยตั้งใจแกล้งนางแน่
ช่างน่าเสียดาย ช่วงนี้นางเพิ่งชมเมี่ยวเมี่ยวว่าเป็นเด็กเรียบร้อยและฉลาดไม่ใช่หรือ
ไม่คิดว่าจะเผยธาตุแท้เร็วขนาดนี้
ไม่แปลกที่คนทั่วไปบอกว่า คนที่คุ้น
ตอน 335
บทที่ 335 ธิดาขององค์หญิง
ยามเช้าเมฆสีแดงแผ่กระจายไปทั่วท้องฟ้า
ช่วงบ่าย ฝนก็ตกจริงๆ
การสนทนาถูกขัดจังหวะด้วยพายุฝนฟ้าคะนองที่มาอย่างกะทันหัน
ลู่ชิงเยาและองค์หญิงอวี๋ชิงต่างหันไปมองนอกหน้าต่างพร้อมกัน
หลังจากฟ้าผ่าดังสนั่นหลายครั้ง ฝนเม็ดเล็กๆ ก็เริ่มตกลงมาจากท้องฟ้า
โชคดีที่ฝนไม่ได้ตกหนัก จึงไม่ก