บทที่ 334 แม่เสือ

ดีเลย นางขุดหลุมให้ตัวเองเสียแล้ว

หากนางไม่รู้ว่าเมี่ยวเมี่ยวไม่ทราบเรื่องชาติกำเนิดของตนเอง คงคิดว่าเด็กน้อยตั้งใจแกล้งนางแน่

ช่างน่าเสียดาย ช่วงนี้นางเพิ่งชมเมี่ยวเมี่ยวว่าเป็นเด็กเรียบร้อยและฉลาดไม่ใช่หรือ

ไม่คิดว่าจะเผยธาตุแท้เร็วขนาดนี้

ไม่แปลกที่คนทั่วไปบอกว่า คนที่คุ้น

บทที่ 335 ธิดาขององค์หญิง

ยามเช้าเมฆสีแดงแผ่กระจายไปทั่วท้องฟ้า

ช่วงบ่าย ฝนก็ตกจริงๆ

การสนทนาถูกขัดจังหวะด้วยพายุฝนฟ้าคะนองที่มาอย่างกะทันหัน

ลู่ชิงเยาและองค์หญิงอวี๋ชิงต่างหันไปมองนอกหน้าต่างพร้อมกัน

หลังจากฟ้าผ่าดังสนั่นหลายครั้ง ฝนเม็ดเล็กๆ ก็เริ่มตกลงมาจากท้องฟ้า

โชคดีที่ฝนไม่ได้ตกหนัก จึงไม่ก

บทที่ 336 ลูกนอกสมรส

ฝนหยุดแล้ว

เสียงฝนก็หยุดแล้ว

ในห้องเงียบสงัด

องค์หญิงอวี๋ชิงจ้องมองเจียงเมี่ยวเมี่ยวตาไม่กะพริบ กำลังรอให้เด็กน้อยเรียกคำว่า "แม่"

แต่ก็ยังคงรอไม่ได้ยิน

เจียงเมี่ยวเมี่ยวพิงอยู่ในอ้อมกอดของลู่ชิงเหยา ก้มหน้าเล่นนิ้วมือของตัวเอง ไม่พูดอะไรสักคำ

คำว่า "แม่" นั้นไม่ง่ายที่จะเอ่ยอ