ตอน 332
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 331
เข้าใจผิดตลอดชีวิต
แสงจันทร์สว่าง ดวงดาวเลือนราง
คืนยาวนานแสนนาน
องค์หญิงอวี๋ชิงนอนกระสับกระส่าย
นางลุกขึ้นและเดินไปมาในลานบ้าน
ลมราตรีฤดูร้อนเย็นสบาย ช่วยให้สมองปลอดโปร่ง
เมื่อองค์หญิงตื่นขึ้น สาวใช้ทั้งหลายก็ตื่นตามอย่างรู้หน้าที่ ติดตามนางไปในระยะห่างพอเหมาะ
แม่นมเฟิงเดินตามมาอย่างแ
ตอน 333
บทที่ 332
ช่วยองค์หญิงล้างหน้า
เจียงจื่อเยี่ยนออกจากเมืองหลวง
เขาไปแสวงหาอนาคตของตัวเอง
อนาคตของเขาไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง แต่อยู่ที่เมืองเจียงโจว
อีกสองปีข้างหน้า ในปีอิ้ว เขาจะเข้าร่วมการสอบเซียงซือซึ่งจัดขึ้นทุกสามปี
หรือเรียกว่าการสอบฤดูใบไม้ร่วง
เวลาที่เหลือให้เขาจริงๆ แล้วไม่มากนัก
แต่ครั้งน
ตอน 334
บทที่ 333
เหมือนคุณพ่อของเธอ
"ข้าทำเอง"
"ท่านอ๋องอาหญิง หนูแค่อยากแต่งหน้าให้ท่านเท่านั้นเองค่ะ"
เจียงเมี่ยวเมี่ยวยกมือขึ้นอย่างรู้สึกผิด
ท่าทางเหมือนคนที่พร้อมรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ
เพราะอีกฝ่ายเป็นองค์หญิง หากโกรธจริงๆ ไม่ใช่แค่ต่อว่าไม่กี่คำแล้วจะจบเรื่อง
สาวใช้และบ่าวไพร่คงไม่อาจทนรับควา