ตอน 33
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 33 การปรับปรุงด้วยแรงงาน
"โครม! โครม! โครม!"
"โครม! โครม! โครม......"
แต่เช้าตรู่ มีคนผ่าฟืนอยู่ในลานบ้าน
เจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นขึ้นมาเพราะเสียงดังนี้ พอลืมตาก็อยู่ในอ้อมกอดแม่
สิ่งแรกที่ทารกน้อยทำเมื่อตื่นคือต้องกินนม
กินหลายมื้อต่อวัน กินอิ่มก็ถ่าย
ท้องโล่งสบาย คนก็สดชื่น
เสียงผ่าฟืนยัง
ตอน 34
บทที่ 34 หมาป่าขาว
ในป่าเขา
ลำธารไหลริน
เสียงนกร้องจิ๊บๆ
ลู่ชิงเหยาพาทุกคนเดินมาตลอดทาง แต่ไม่เห็นแม้แต่เงาของไก่ป่าหรือกระต่าย
ดูเหมือนหลิวฟู่กุ้ยจะโลภมาก ล่าสัตว์ในเขาแถวนี้จนหมด
บาปกรรมจริงๆ
โชคดีที่เก็บเนื้อไว้บ้าง ไม่งั้นต้องซื้อทุกอย่าง
จะเอาเงินที่ไหนมามากมาย
เดินไปราวชั่วยาม หลิ่วอวี่เหน
ตอน 35
บทที่ 35 แย่งอาหารของเธอ
"แกรกๆๆ......"
เจียงเมี่ยวเมี่ยวลืมตา
เห็นพี่ชายคนรองเจียงจื่อเยี่ยนถือกระดาษและพู่กัน นั่งวาดอะไรสักอย่างอยู่ข้างๆ
เห็นนางตื่น
พี่รองวางพู่กัน หยิบภาพที่เพิ่งวาดให้เจียงเมี่ยวเมี่ยวดู
"น้องสาว เหมือนเจ้าไหม?"
เจียงเมี่ยวเมี่ยว: .......
พี่รองถามแบบนี้จริงๆ นางไม่เคยส่องก