ตอน 32
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 32 คนที่ต้องการติดกับ
จางซื่อหน้าตาดำมืด ให้สาวใช้พยุงเดินเข้ามา
"ฮูหยินเจียงอย่าไปฟังเด็กสองคนนี้พูดจาเหลวไหล พวกมันขโมยของบ้านฉัน แล้วยังจะมาใส่ร้ายป้ายสีฉัน......"
หันไปมองสวีเหิง "ท่าน ต้องลงโทษพวกมันให้หนัก"
สวีเหิงลูบเคราบนคางพลางพูดเบาๆ "อืม มีความผิดก็ต้องลงโทษ"
ลู่ชิงเหยามองเธอด
ตอน 33
บทที่ 33 การปรับปรุงด้วยแรงงาน
"โครม! โครม! โครม!"
"โครม! โครม! โครม......"
แต่เช้าตรู่ มีคนผ่าฟืนอยู่ในลานบ้าน
เจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นขึ้นมาเพราะเสียงดังนี้ พอลืมตาก็อยู่ในอ้อมกอดแม่
สิ่งแรกที่ทารกน้อยทำเมื่อตื่นคือต้องกินนม
กินหลายมื้อต่อวัน กินอิ่มก็ถ่าย
ท้องโล่งสบาย คนก็สดชื่น
เสียงผ่าฟืนยัง
ตอน 34
บทที่ 34 หมาป่าขาว
ในป่าเขา
ลำธารไหลริน
เสียงนกร้องจิ๊บๆ
ลู่ชิงเหยาพาทุกคนเดินมาตลอดทาง แต่ไม่เห็นแม้แต่เงาของไก่ป่าหรือกระต่าย
ดูเหมือนหลิวฟู่กุ้ยจะโลภมาก ล่าสัตว์ในเขาแถวนี้จนหมด
บาปกรรมจริงๆ
โชคดีที่เก็บเนื้อไว้บ้าง ไม่งั้นต้องซื้อทุกอย่าง
จะเอาเงินที่ไหนมามากมาย
เดินไปราวชั่วยาม หลิ่วอวี่เหน