ตอน 34
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 34 หมาป่าขาว
ในป่าเขา
ลำธารไหลริน
เสียงนกร้องจิ๊บๆ
ลู่ชิงเหยาพาทุกคนเดินมาตลอดทาง แต่ไม่เห็นแม้แต่เงาของไก่ป่าหรือกระต่าย
ดูเหมือนหลิวฟู่กุ้ยจะโลภมาก ล่าสัตว์ในเขาแถวนี้จนหมด
บาปกรรมจริงๆ
โชคดีที่เก็บเนื้อไว้บ้าง ไม่งั้นต้องซื้อทุกอย่าง
จะเอาเงินที่ไหนมามากมาย
เดินไปราวชั่วยาม หลิ่วอวี่เหน
ตอน 35
บทที่ 35 แย่งอาหารของเธอ
"แกรกๆๆ......"
เจียงเมี่ยวเมี่ยวลืมตา
เห็นพี่ชายคนรองเจียงจื่อเยี่ยนถือกระดาษและพู่กัน นั่งวาดอะไรสักอย่างอยู่ข้างๆ
เห็นนางตื่น
พี่รองวางพู่กัน หยิบภาพที่เพิ่งวาดให้เจียงเมี่ยวเมี่ยวดู
"น้องสาว เหมือนเจ้าไหม?"
เจียงเมี่ยวเมี่ยว: .......
พี่รองถามแบบนี้จริงๆ นางไม่เคยส่องก
ตอน 36
บทที่ 36 - ชวนคนมาร่วมทำธุรกิจ
"เลี้ยงดูกันไปก่อนสักพักแล้วกัน!"
ลู่ชิงเหยาตักน้ำแกงหน่อไม้ตุ๋นเนื้อที่เพิ่งเดือดใส่ชามให้หลิ่วอวี่เหนียง
ลูกชายทั้งสองคนได้คนละชามเล็ก
ไอร้อนลอยฟุ้ง กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วลาน
ในชามมีน้ำแกงข้นสีขาวหอมกรุ่น มีหน่อไม้สีขาวนวล เนื้อหมูป่าดอง และเนื้อไก่อวบอิ่ม
เจียงเมี่