บทที่ 302 หญิงสาวที่ร่ำรวยที่สุด

เช้าตรู่

เจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นขึ้นมา

หลับไปจนพระอาทิตย์ขึ้นสูง

คงเพราะเมื่อวานเล่นเกมขุดสมบัติจนเหนื่อยมาก

ทั้งตัวไม่มีแรง

กลับบ้านล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ไปกินข้าว กินเสร็จก็เข้านอน

ไม่ทันได้คิดว่าแม่จะโกรธหรือไม่ จะตีเธอหรือเปล่า

แต่ตอนนี้ตื่นขึ้นมา แม่กลับน

บทที่ 303 ตระกูลลู่กลับสู่เมืองหลวง

ในห้องรับแขกของสวนลู่ในเมืองหลวง

ทั้งครอบครัวอยู่กันอย่างมีความสุข

เจียงเมี่ยวเมี่ยวถูกแม่จูงเข้าห้องรับแขก

สิ่งแรกที่เห็นคือหญิงชราที่นั่งอยู่ตรงกลาง

หญิงชราผมขาวครึ่งหนึ่ง แม้จะดูผอมและใบหน้ามีร่องรอยความทุกข์ยาก แต่ดูมีกำลังวังชาดี

คงเพราะมาจากตระกูลทหาร ร่าง

บทที่ 304 พูดเรื่องคู่ครอง

ในห้องเงียบผิดปกติ

แม่ลูกหลินซื่อมองลู่ชิงเหยาตาปริบๆ

เหมือนมองฟางเส้นสุดท้ายที่จะช่วยชีวิต

กลัวว่าเธอจะปฏิเสธ

ลู่ชิงเหยาไม่พูดอะไร ก้มหน้าใคร่ครวญ

เมื่อเห็นหลานสาวเป็นแบบนี้ เธอก็รู้สึกเจ็บปวดใจ

อวิ๋นเป็นลูกสาวคนเดียวของพี่ชายคนที่สอง และเป็นเด็กที่วิ่งมาเรียกเธอว่าป้าต