ตอน 296
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 296 การพบกันครั้งแรก
ช็อก!
นั่นคือความรู้สึกของเจียงเมี่ยวเมี่ยวในตอนนี้
เธอคิดว่าตาฝาดไปแล้ว
เธอขยี้ตาของเธอ
มองดูหญิงชราที่กำลังเดินมาหาพวกเธอพร้อมรอยยิ้ม
รู้สึกเหมือนกับแม่นมกงที่อยู่ข้างเจียงจื่อฉินมาก
แม้ว่าเสื้อผ้าและบุคลิกจะแตกต่างกัน มีท่าทีเหมือนแม่นมผู้จัดการ
แต่ใบหน้าและดวงตาดูคล้
ตอน 297
บทที่ 297 องค์หญิงทั้งงดงามและใจดี
ที่โต๊ะ
สองคนสวยต่างขนาด
นั่งตรงข้ามกัน
เด็กหญิงตัวน้อยทั้งกินขนมบนโต๊ะบ้าง ผลไม้อบแห้งบ้าง
ปากน้อยๆ เคี้ยวตลอด ไม่หยุด
ต้องบอกว่า ขนมของวังองค์หญิงทำได้ประณีตและอร่อยมาก
ไม่แพ้ที่ป้าซิ่วซิ่วทำเลย
องค์หญิงอวี๋ชิงนั่งตรงข้าม เท้คาง มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนและเปี่ยมด
ตอน 298
บทที่ 298 โกหกทั้งที่ตาเห็น
พระอาทิตย์ตกดิน สีทองละลาย
ความมืดเริ่มปกคลุม
ฟ้ากำลังจะมืดแล้ว
แต่ยังไม่เห็นเด็กทั้งสองกลับมา
ลู่ชิงเหยาเพิ่งกลับถึงบ้าน ถึงได้พบว่าเด็กๆ หายไป
พอเห็นรูหมาที่ถูกขุด และสอบถามคนเฝ้าประตู
ก็พอจะเดาได้แล้ว
เด็กทั้งสองนี่สมควรโดนสั่งสอนจริงๆ
สิ่งที่ห้ามไม่ให้ทำ กลับแกล้งทำ