บทที่ 296 การพบกันครั้งแรก

ช็อก!

นั่นคือความรู้สึกของเจียงเมี่ยวเมี่ยวในตอนนี้

เธอคิดว่าตาฝาดไปแล้ว

เธอขยี้ตาของเธอ

มองดูหญิงชราที่กำลังเดินมาหาพวกเธอพร้อมรอยยิ้ม

รู้สึกเหมือนกับแม่นมกงที่อยู่ข้างเจียงจื่อฉินมาก

แม้ว่าเสื้อผ้าและบุคลิกจะแตกต่างกัน มีท่าทีเหมือนแม่นมผู้จัดการ

แต่ใบหน้าและดวงตาดูคล้

บทที่ 297 องค์หญิงทั้งงดงามและใจดี

ที่โต๊ะ

สองคนสวยต่างขนาด

นั่งตรงข้ามกัน

เด็กหญิงตัวน้อยทั้งกินขนมบนโต๊ะบ้าง ผลไม้อบแห้งบ้าง

ปากน้อยๆ เคี้ยวตลอด ไม่หยุด

ต้องบอกว่า ขนมของวังองค์หญิงทำได้ประณีตและอร่อยมาก

ไม่แพ้ที่ป้าซิ่วซิ่วทำเลย

องค์หญิงอวี๋ชิงนั่งตรงข้าม เท้คาง มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนและเปี่ยมด

บทที่ 298 โกหกทั้งที่ตาเห็น

พระอาทิตย์ตกดิน สีทองละลาย

ความมืดเริ่มปกคลุม

ฟ้ากำลังจะมืดแล้ว

แต่ยังไม่เห็นเด็กทั้งสองกลับมา

ลู่ชิงเหยาเพิ่งกลับถึงบ้าน ถึงได้พบว่าเด็กๆ หายไป

พอเห็นรูหมาที่ถูกขุด และสอบถามคนเฝ้าประตู

ก็พอจะเดาได้แล้ว

เด็กทั้งสองนี่สมควรโดนสั่งสอนจริงๆ

สิ่งที่ห้ามไม่ให้ทำ กลับแกล้งทำ