ตอน 295
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 295 หาเจ้านายใหญ่เป็นที่พึ่ง
ยามเช้าตรู่
อากาศค่อนข้างหนาว
เจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นมาท่องหนังสือตามปกติ
คลุมผ้าคลุมหนาๆ นั่งเรียงกันกับเยี่ยนเฉิงอาน
ส่ายหัวไปมาขณะท่องบทกลอนสามร้อยตัวอักษร [1]
ส่วนใหญ่เป็นเฉิงอานที่ส่ายหัวไปมา เธอก็พลอยทำตามโดยไม่รู้ตัว
แค่ท่องตามแบบนี้ก็ยังพอรับได้
สิ่งเดียวที
ตอน 296
บทที่ 296 การพบกันครั้งแรก
ช็อก!
นั่นคือความรู้สึกของเจียงเมี่ยวเมี่ยวในตอนนี้
เธอคิดว่าตาฝาดไปแล้ว
เธอขยี้ตาของเธอ
มองดูหญิงชราที่กำลังเดินมาหาพวกเธอพร้อมรอยยิ้ม
รู้สึกเหมือนกับแม่นมกงที่อยู่ข้างเจียงจื่อฉินมาก
แม้ว่าเสื้อผ้าและบุคลิกจะแตกต่างกัน มีท่าทีเหมือนแม่นมผู้จัดการ
แต่ใบหน้าและดวงตาดูคล้
ตอน 297
บทที่ 297 องค์หญิงทั้งงดงามและใจดี
ที่โต๊ะ
สองคนสวยต่างขนาด
นั่งตรงข้ามกัน
เด็กหญิงตัวน้อยทั้งกินขนมบนโต๊ะบ้าง ผลไม้อบแห้งบ้าง
ปากน้อยๆ เคี้ยวตลอด ไม่หยุด
ต้องบอกว่า ขนมของวังองค์หญิงทำได้ประณีตและอร่อยมาก
ไม่แพ้ที่ป้าซิ่วซิ่วทำเลย
องค์หญิงอวี๋ชิงนั่งตรงข้าม เท้คาง มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนและเปี่ยมด