บทที่ 297 องค์หญิงทั้งงดงามและใจดี

ที่โต๊ะ

สองคนสวยต่างขนาด

นั่งตรงข้ามกัน

เด็กหญิงตัวน้อยทั้งกินขนมบนโต๊ะบ้าง ผลไม้อบแห้งบ้าง

ปากน้อยๆ เคี้ยวตลอด ไม่หยุด

ต้องบอกว่า ขนมของวังองค์หญิงทำได้ประณีตและอร่อยมาก

ไม่แพ้ที่ป้าซิ่วซิ่วทำเลย

องค์หญิงอวี๋ชิงนั่งตรงข้าม เท้คาง มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนและเปี่ยมด

บทที่ 298 โกหกทั้งที่ตาเห็น

พระอาทิตย์ตกดิน สีทองละลาย

ความมืดเริ่มปกคลุม

ฟ้ากำลังจะมืดแล้ว

แต่ยังไม่เห็นเด็กทั้งสองกลับมา

ลู่ชิงเหยาเพิ่งกลับถึงบ้าน ถึงได้พบว่าเด็กๆ หายไป

พอเห็นรูหมาที่ถูกขุด และสอบถามคนเฝ้าประตู

ก็พอจะเดาได้แล้ว

เด็กทั้งสองนี่สมควรโดนสั่งสอนจริงๆ

สิ่งที่ห้ามไม่ให้ทำ กลับแกล้งทำ

บทที่ 299 เสื้อกันหนาวที่รั่ว

เจียงเมี่ยวเมี่ยวแอบกลับบ้านอย่างเงียบๆ

แล้วเดินอย่างสง่าผ่าเผยไปยืนตรงหน้าพี่ชายคนที่สอง "พี่สอง แม่กับป้าล่ะ ยังไม่กลับมาเหรอ?"

เจียงจื่อเยี่ยนตกใจครู่หนึ่ง แล้วรีบกอดน้องสาวแน่น

"เจียงเมี่ยวเมี่ยว เจ้าไปไหนมา? พี่เป็นห่วงเจ้าแทบแย่แล้ว"

เด็กน้อยทั้งสองนี่ช่างไม่ทำใ