ตอน 227
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 227 ล้วนเป็นวันเกิด
ต้นฤดูหนาว
ไม่ค่อยหนาวนัก
แต่ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างกลางวันกับกลางคืนในเจียงโจวค่อนข้างมาก
เจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นนอนก็รู้สึกหนาวสั่น
ซี่เอ๋อร์สวมเสื้อคลุมตัวเล็กให้เธอ เสื้อคลุมสีขาวนวลปักลายดอกไม้เล็กๆ ดูน่ารักมาก
ก่อนหน้านี้เธอรู้สึกว่าเด็กผู้หญิงอายุสองสามขวบใส่ช
ตอน 228
บทที่ 228 ลูกแกะนึ่ง
เด็กหญิงตัวน้อยทำปากยื่น
ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา ท่าทางเหมือนจะร้องไห้แต่ไม่ยอมร้อง
ดูน่าสงสารมาก
แต่ไม่มีใครมาปลอบ
โดยเฉพาะมู่เจียงเยว่ หนีห่างออกไปไกลเท่าที่จะไกลได้
เธอก็เป็นคนมีลูก ทนเห็นเด็กร้องไห้ไม่ได้ โดยเฉพาะเด็กเล็กขนาดนี้ที่ไม่มีพ่อแม่อยู่เคียงข้าง
ส่วนคนที่เด็กเรีย
ตอน 229
บทที่ 229 การใช้ทุกอย่างให้เกิดประโยชน์สูงสุด
ดอกไม้บาน ชื่นชม
ดอกไม้ร่วง รับประทาน
ที่จริงแล้ว คนโบราณก็รับประทานดอกไม้
เรียกว่า "ฮวาซวน" (อาหารจากดอกไม้)
คือการนำดอกไม้ตามฤดูกาลมาทำเป็นขนมหรืออาหาร
แต่การใส่ดอกไม้ในอาหาร ในชา ตอนแรกเป็นเพียงการแสดงรสนิยมของนักปราชญ์และการอวดความมั่งมีของเหล่าขุน