บทที่ 227 ล้วนเป็นวันเกิด

ต้นฤดูหนาว

ไม่ค่อยหนาวนัก

แต่ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างกลางวันกับกลางคืนในเจียงโจวค่อนข้างมาก

เจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นนอนก็รู้สึกหนาวสั่น

ซี่เอ๋อร์สวมเสื้อคลุมตัวเล็กให้เธอ เสื้อคลุมสีขาวนวลปักลายดอกไม้เล็กๆ ดูน่ารักมาก

ก่อนหน้านี้เธอรู้สึกว่าเด็กผู้หญิงอายุสองสามขวบใส่ช

บทที่ 228 ลูกแกะนึ่ง

เด็กหญิงตัวน้อยทำปากยื่น

ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา ท่าทางเหมือนจะร้องไห้แต่ไม่ยอมร้อง

ดูน่าสงสารมาก

แต่ไม่มีใครมาปลอบ

โดยเฉพาะมู่เจียงเยว่ หนีห่างออกไปไกลเท่าที่จะไกลได้

เธอก็เป็นคนมีลูก ทนเห็นเด็กร้องไห้ไม่ได้ โดยเฉพาะเด็กเล็กขนาดนี้ที่ไม่มีพ่อแม่อยู่เคียงข้าง

ส่วนคนที่เด็กเรีย

บทที่ 229 การใช้ทุกอย่างให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ดอกไม้บาน ชื่นชม

ดอกไม้ร่วง รับประทาน

ที่จริงแล้ว คนโบราณก็รับประทานดอกไม้

เรียกว่า "ฮวาซวน" (อาหารจากดอกไม้)

คือการนำดอกไม้ตามฤดูกาลมาทำเป็นขนมหรืออาหาร

แต่การใส่ดอกไม้ในอาหาร ในชา ตอนแรกเป็นเพียงการแสดงรสนิยมของนักปราชญ์และการอวดความมั่งมีของเหล่าขุน