บทที่ 226 ชาวประมงผู้ได้ประโยชน์

ค่ำคืนมืดมิด ลมพัดแรง

สีของราตรีเป็นดั่งหมึกดำ

เสียงต่อสู้ดังมาจากทุ่งเลี้ยงม้า

เสียงดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ถ้ำลึกมองไม่เห็นก้นบึ้ง แสงไฟวูบไหว

โหลวเย่ได้ยินเสียงต่อสู้จากนอกถ้ำอย่างไม่ชัดเจน กระวนกระวายใจจนเกาหูเกาแก้ม

คนพวกนี้บ้าไปแล้ว บ้ากันไปหมดทุกคน

สุดท้ายแล้วใ

บทที่ 227 ล้วนเป็นวันเกิด

ต้นฤดูหนาว

ไม่ค่อยหนาวนัก

แต่ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างกลางวันกับกลางคืนในเจียงโจวค่อนข้างมาก

เจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นนอนก็รู้สึกหนาวสั่น

ซี่เอ๋อร์สวมเสื้อคลุมตัวเล็กให้เธอ เสื้อคลุมสีขาวนวลปักลายดอกไม้เล็กๆ ดูน่ารักมาก

ก่อนหน้านี้เธอรู้สึกว่าเด็กผู้หญิงอายุสองสามขวบใส่ช

บทที่ 228 ลูกแกะนึ่ง

เด็กหญิงตัวน้อยทำปากยื่น

ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา ท่าทางเหมือนจะร้องไห้แต่ไม่ยอมร้อง

ดูน่าสงสารมาก

แต่ไม่มีใครมาปลอบ

โดยเฉพาะมู่เจียงเยว่ หนีห่างออกไปไกลเท่าที่จะไกลได้

เธอก็เป็นคนมีลูก ทนเห็นเด็กร้องไห้ไม่ได้ โดยเฉพาะเด็กเล็กขนาดนี้ที่ไม่มีพ่อแม่อยู่เคียงข้าง

ส่วนคนที่เด็กเรีย