บทที่ 224

จดหมายที่ส่งไม่ออก

เช้าตรู่

แม่และป้าซิ่วซิ่วไม่อยู่บ้าน

เจียงจื่อเยี่ยนดูแลน้องสาววันนี้

น้องสาวเรียบร้อยผิดปกติ นั่งอยู่บนเสื่อหญ้าแปรงขนให้เจียงเสี่ยวไป

หมาป่าขาวดูสบายใจ นอนเอื่อยๆ อยู่ข้างเธอ

เจียงจื่อเยี่ยนตั้งใจจะอ่านหนังสือสักหน่อย แต่ก็ล้มเลิก

เขาพบว่านกแดงตัวน้อยวันนี้ส่งเสีย

บทที่ 225

นักแสดงอารมณ์

นอกทุ่งเลี้ยงม้า

กลางวันแสกๆ

กลุ่มโจรล้อมหญิงสาวสองคน

เห็นได้ชัดว่าเป็นโจรสามกลุ่ม เพราะมีหัวหน้าโจรสามคน

พวกเขาต่างมองกันด้วยสายตาไม่พอใจ

แต่ไม่มีใครกล้าเคลื่อนไหวโดยไม่คิด

เพราะทุกคนรู้ว่า การปล้นเหมืองไม่เหมือนปล้นเงิน ไม่ง่ายที่จะขนย้าย

ลู่ชิงเหยามองพวกเขาอย่างจนปัญญ

บทที่ 226

ชาวประมงผู้ได้ประโยชน์

ค่ำคืนมืดมิด ลมพัดแรง

สีของราตรีเป็นดั่งหมึกดำ

เสียงต่อสู้ดังมาจากทุ่งเลี้ยงม้า

เสียงดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ถ้ำลึกมองไม่เห็นก้นบึ้ง แสงไฟวูบไหว

โหลวเย่ได้ยินเสียงต่อสู้จากนอกถ้ำอย่างไม่ชัดเจน กระวนกระวายใจจนเกาหูเกาแก้ม

คนพวกนี้บ้าไปแล้ว บ้ากันไปหมดทุกคน

สุดท้ายแล้