ตอน 193
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 192
ฉันได้กลิ่นมัน
"เพล้ง..."
ชามจานตกลงพื้น แตกละเอียด
เฉาเฉียเยว่ยังอยากจะขว้างตะเกียบต่อ แต่ถูกแม่นมอ่านห้ามไว้
เธอก้มตัวลง พูดเสียงต่ำ "จวิ้นจู่ โปรดสงบอารมณ์ อย่าทำแบบนี้เลย ท่านอ๋องจะโกรธนะคะ"
การร้องไห้ยังพอว่า อย่างน้อยก็ยังปลอบได้
ท่านอ๋องจิงเบื่อที่สุดเวลาจวิ้นจู่น้อยขว้างข้าวของ
ตอน 194
บทที่ 193
ความรู้สึกคุ้นเคย
"ฮือๆๆ..."
เฉาเฉียเยว่ร้องไห้จ๋อยๆ
เจียงเมี่ยวเมี่ยวกินตุบตับๆ
ท่านอ๋องจิงมองสาวใช้ที่คุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยสายตาเย็นชา ใบหน้าไม่แสดงความโกรธแต่กลับน่าเกรงขาม
เขานึกถึงคำพูดของนักพรตหนวดขาว
เมี่ยวเมี่ยวน้อยสามารถรักษาโรคของเฉียเยว่ได้...
นี่ไม่ใช่ป่วย แต่มีปีศาจ!
สุดท้
ตอน 195
บทที่ 194
เรื่องราวในอดีตของจวิ้นจู่น้อย
ช่วงเย็น
พลบค่ำ ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง
จวนตระกูลเฉาจุดโคมไฟแล้ว ประดับประดาสว่างไสว
ท่านอ๋องจิงเห็นร่างเล็กๆ ที่ประตู โยกไปโยกมา อดยิ้มไม่ได้
เขารีบปรับสีหน้าให้อ่อนลง
หันหลังให้สือซู ยิ้มให้กับคนที่ประตู พูดเสียงเบา "พาแม่นมอ่านออกไป"
สือซูเห็นสัญญาณมือจากด้