ตอน 191
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 191 กินข้าวกับต้นถั่วงอก
ตื่นขึ้นมาจากการหลับไหล
เป็นเวลาเย็นแล้ว
ถนนกว้างขวาง รถม้าแล่นไปอย่างราบรื่น
เมื่อเจียงเมี่ยวเมี่ยวลืมตาขึ้นจากความฝัน เธอยังรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง
มองคางของเด็กหนุ่มด้วยสายตาเลื่อนลอย โครงหน้าที่ชัดเจน เส้นกรามที่เด่นชัด จมูกที่โด่งสูง
แม้มองจากมุมนี้ ก็ยังดูดีอยู่
แต
ตอน 192
บทที่ 192 ฉันได้กลิ่นมัน
"เพล้ง..."
ชามจานตกลงพื้น แตกละเอียด
เฉาเฉียเยว่ยังอยากจะขว้างตะเกียบต่อ แต่ถูกแม่นมอ่านห้ามไว้
เธอก้มตัวลง พูดเสียงต่ำ "จวิ้นจู่ โปรดสงบอารมณ์ อย่าทำแบบนี้เลย ท่านอ๋องจะโกรธนะคะ"
การร้องไห้ยังพอว่า อย่างน้อยก็ยังปลอบได้
ท่านอ๋องจิงเบื่อที่สุดเวลาจวิ้นจู่น้อยขว้างข้าวของ ถ
ตอน 193
บทที่ 193 ความรู้สึกคุ้นเคย
"ฮือๆๆ..."
เฉาเฉียเยว่ร้องไห้จ๋อยๆ
เจียงเมี่ยวเมี่ยวกินตุบตับๆ
ท่านอ๋องจิงมองสาวใช้ที่คุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยสายตาเย็นชา ใบหน้าไม่แสดงความโกรธแต่กลับน่าเกรงขาม
เขานึกถึงคำพูดของนักพรตหนวดขาว
เมี่ยวเมี่ยวน้อยสามารถรักษาโรคของเฉียเยว่ได้...
นี่ไม่ใช่ป่วย แต่มีปีศาจ!
สุดท้าย