บทที่ 186 เพื่อนวัยเด็ก

"ปังปังปัง......"

"ปังปังปัง......ปังปังปัง......"

แต่เช้าตรู่ ก็มีคนมาเคาะประตูเสียงดัง

เคาะจนเสียงดังก้อง

คนเฝ้าประตูคฤหาสน์ลู่เปิดประตูพลางตะโกนว่า "มาแล้ว! อย่าเคาะอีกเลย"

พอเปิดประตูออกมาดู กลับพบว่าที่ถูกเคาะไม่ใช่ประตูบ้านของตน

หน้าประตูฝั่งตรงข้ามมีเจ้าหน้าที่ยามอยู

บทที่ 187 เฟืองแห่งชะตากรรม

จันทร์ฤดูใบไม้ร่วง

อากาศสดชื่นท้องฟ้าโปร่ง

ผู้คนเดินเป็นกลุ่มเล็กๆ ท่ามกลางทุ่งดอกเบญจมาศ

มีคู่หนุ่มสาวส่งสายตาให้กันข้ามพุ่มดอกไม้

เมืองเจียงโจวภูเขาสูง ห่างไกลจากจักรพรรดิ อยู่ในพื้นที่ห่างไกล ขนบธรรมเนียมกลับเปิดกว้างกว่าเมืองหลวงมาก

หลังภูเขาจำลอง ท่ามกลางดอกไม้ มีค

บทที่ 188 ชาเขียว...ช่างเป็นชาที่ดี

"ตัวที่หนึ่ง...ตัวที่สอง...ตัวที่สาม..."

เจียงเมี่ยวเมี่ยวกำลังจับแมลงตัวเล็กๆ บนพื้น

ตัวที่หนึ่ง...ตัวที่สอง...

อ๋องเจิงนั่งยองๆ ข้างเด็กน้อย มองนางใส่หอยทากตัวเล็กๆ ลงในกระบอกไม้ไผ่ทีละตัว

เขาถามด้วยความอยากรู้: "เมี่ยวเมี่ยว เจ้าไม่กลัวหรือ?"

เจียงเมี่ยวเมี่ย