ตอน 185
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 184
คำสอนของแม่
ลู่ชิงเยาขมวดคิ้ว ส่ายหน้า "ไม่ใช่ฉัน"
เธอไม่ได้พูดว่าไม่ใช่ซิ่วซิ่ว แล้วจะเป็นใครล่ะ?
ทั้งสองมองไปที่มู่เจียงเยวี่ยพร้อมกัน
"ไม่ใช่ฉัน ถ้าเป็นฉันฉันคงพูดไปแล้ว อีกอย่างวันนี้ทั้งวันฉันอยู่กับเย่าเย่าตลอด เธอไม่ให้พูด ฉันจะทำตรงข้ามได้อย่างไร?" มู่เจียงเยวี่ยโบกมือปฏิเสธ
เธ
ตอน 186
บทที่ 185
แม่นมเหมยจากไป
คืนนั้น
ครอบครัวเจียงเมี่ยวเมี่ยวนั่งรับลมในลานบ้าน
สวนลู่ไม่ได้สว่างไสวด้วยโคมไฟ
เพียงจุดไฟในลานที่มีคนอาศัยเท่านั้น
เพราะคนในสวนลู่มีไม่มาก แม่คิดว่าไม่จำเป็นต้องจุดไฟสว่างไปทั่ว
อย่างนั้นสิ้นเปลืองน้ำมันเกินไป ฟุ่มเฟือยเกินไป
มู่เชียนเสวียรู้สึกไม่คุ้นเคยเล็กน้อย รู้ส
ตอน 187
บทที่ 186
เพื่อนวัยเด็ก
"ปังปังปัง......"
"ปังปังปัง......ปังปังปัง......"
แต่เช้าตรู่ ก็มีคนมาเคาะประตูเสียงดัง
เคาะจนเสียงดังก้อง
คนเฝ้าประตูคฤหาสน์ลู่เปิดประตูพลางตะโกนว่า "มาแล้ว! อย่าเคาะอีกเลย"
พอเปิดประตูออกมาดู กลับพบว่าที่ถูกเคาะไม่ใช่ประตูบ้านของตน
หน้าประตูฝั่งตรงข้ามมีเจ้าหน้าที่ยามอ