บทที่ 187 เฟืองแห่งชะตากรรม

จันทร์ฤดูใบไม้ร่วง

อากาศสดชื่นท้องฟ้าโปร่ง

ผู้คนเดินเป็นกลุ่มเล็กๆ ท่ามกลางทุ่งดอกเบญจมาศ

มีคู่หนุ่มสาวส่งสายตาให้กันข้ามพุ่มดอกไม้

เมืองเจียงโจวภูเขาสูง ห่างไกลจากจักรพรรดิ อยู่ในพื้นที่ห่างไกล ขนบธรรมเนียมกลับเปิดกว้างกว่าเมืองหลวงมาก

หลังภูเขาจำลอง ท่ามกลางดอกไม้ มีค

บทที่ 188 ชาเขียว...ช่างเป็นชาที่ดี

"ตัวที่หนึ่ง...ตัวที่สอง...ตัวที่สาม..."

เจียงเมี่ยวเมี่ยวกำลังจับแมลงตัวเล็กๆ บนพื้น

ตัวที่หนึ่ง...ตัวที่สอง...

อ๋องเจิงนั่งยองๆ ข้างเด็กน้อย มองนางใส่หอยทากตัวเล็กๆ ลงในกระบอกไม้ไผ่ทีละตัว

เขาถามด้วยความอยากรู้: "เมี่ยวเมี่ยว เจ้าไม่กลัวหรือ?"

เจียงเมี่ยวเมี่ย

บทที่ 189 มีความลึกลับซ่อนอยู่

"ปั้บๆ..."

ซี่เอ๋อร์ตบร่างของคนตรงหน้าอีกสองสามที

เสียงตบดังกังวาน

นางหยิบผ้าเช็ดหน้าคีบหอยทากตัวตาย "คุณหนูสาม ไม่เป็นไรแล้วค่ะ แมลงถูกตบหมดแล้ว"

นางหยุดชั่วครู่แล้วพูดต่อ "หอยทากพวกนี้ไม่กัดคนหรอกนะคะ จริงๆ ไม่จำเป็นต้องกลัวขนาดนี้"

เจียงจื่อฉิน: ...

ฉันบอกให้เธอปั