ตอน 116
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 116 ดีใจและเศร้าใจ**
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากฤดูใบไม้ร่วงสู่ฤดูหนาว
ถึงฤดูขุดหน่อไผ่หนาวแล้ว
สิ่งที่มีค่ายิ่งขึ้นมักจะได้ยากขึ้น ทุกสรรพสิ่งมีกฎเกณฑ์
การเก็บหน่อไผ่หนาวยากกว่าหน่อไผ่ฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ราคาจึงสูงขึ้นตามไปด้วย
หน่อไผ่หนาวของบ้านเจียงเมี่ยวเมี่ยวเดิมรับซื้อยี่สิบเหรียญต่อจ
ตอน 117
บทที่ 117 จำนำเครื่องประดับ**
เช้าตรู่วันหนาว
แสงแดดส่องลงมา ขับไล่ความหนาวเหน็บของฤดูหนาวไป
เจียงจื่อฉินถือชาเสิร์ฟน้ำคอยดูแลแม่ ตอนนี้เธอยังเล็กเกินไป สามารถพึ่งพาแต่แม่ ต้องเอาใจพ่อและตา
แม้แต่ต้องเอาใจภรรยาหลวงของตาด้วย
แม่ของแม่แม้จะได้ใจตาแค่ไหน ก็ยังคงเป็นเพียงนางเอก เงินทองโฉนดที่ดินบ้านช่
ตอน 118
บทที่ 118 เข้าเมืองครั้งแรก**
เข้าเมืองครั้งแรก
เจียงเมี่ยวเมี่ยวและเจียงเฉียวเอ๋อร์ตื่นเต้นที่สุด
ในหมู่คนทั้งหมด มีแค่พวกเธอสองคนที่ไม่เคยไปเจียงโจว เหมือนคนบ้านนอกเข้าเมือง
พี่ชายใหญ่และพี่ชายสองนั่งม้าคันเดียวกัน นำทางด้านหน้า
ผู้หญิงนั่งรถม้า
ไม่ใช่รถเปิดประทุนแล้ว แต่เป็นรถม้าที่มีหลังคา สาม