ตอน 117
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 117 จำนำเครื่องประดับ**
เช้าตรู่วันหนาว
แสงแดดส่องลงมา ขับไล่ความหนาวเหน็บของฤดูหนาวไป
เจียงจื่อฉินถือชาเสิร์ฟน้ำคอยดูแลแม่ ตอนนี้เธอยังเล็กเกินไป สามารถพึ่งพาแต่แม่ ต้องเอาใจพ่อและตา
แม้แต่ต้องเอาใจภรรยาหลวงของตาด้วย
แม่ของแม่แม้จะได้ใจตาแค่ไหน ก็ยังคงเป็นเพียงนางเอก เงินทองโฉนดที่ดินบ้านช่
ตอน 118
บทที่ 118 เข้าเมืองครั้งแรก**
เข้าเมืองครั้งแรก
เจียงเมี่ยวเมี่ยวและเจียงเฉียวเอ๋อร์ตื่นเต้นที่สุด
ในหมู่คนทั้งหมด มีแค่พวกเธอสองคนที่ไม่เคยไปเจียงโจว เหมือนคนบ้านนอกเข้าเมือง
พี่ชายใหญ่และพี่ชายสองนั่งม้าคันเดียวกัน นำทางด้านหน้า
ผู้หญิงนั่งรถม้า
ไม่ใช่รถเปิดประทุนแล้ว แต่เป็นรถม้าที่มีหลังคา สาม
ตอน 119
บทที่ 119 พวกเจ้าคือลูกทิ้ง**
ฤดูหนาว
ซุปเนื้อแกะร้อนๆ หนึ่งชาม สามารถไล่ความหนาวเหน็บได้หมด
อุ่นใจและอุ่นท้อง
ไม่ว่าจะเป็นเนื้อแกะย่างหรือซุปเนื้อแกะ
เมื่อใส่ปากก็หอมฟุ้ง ทำให้อารมณ์ที่แย่ๆ กลับดีขึ้นในทันที
รวมกับฝีมือการทำอาหารเก่งๆ ของเชฟอี้ผินจวี้ ทำให้หลายคนมาตามชื่อเสียง
แม้แต่ซุนเยี่ยนซูก็