บทที่ 100 จดหมายสองฉบับ

ยามค่ำ อากาศเย็นสบาย

ฝนพรำตกในเมืองเจียงโจว

เจียงจื่ออิ๋นเกลียดฝน

หลังจากตากฝนที่หมู่บ้านเถาซีครั้งที่แล้ว เธอก็ป่วยหนักไปหนึ่งครั้ง

ตอนนี้ร่างกายยังอ่อนแออยู่บ้าง

ต่อมา แม่ลูกสามคนซื้อบ้านในเจียงโจว เพราะเจียงจื่อเพ่ยเข้าเรียนที่สำนักตงหลินเป็นเรื่องแน่นอนแล้ว

มีบทเรียนจา

บทที่ 101 ความหลงใหลในวัยเยาว์

ฝนยังคงตกอยู่

ภายในห้องเงียบสงัดราวกับความตาย

เจียงจื่อฉินคิดถึงคำพูดที่แม่ของเธอเพิ่งพูดไป

ทั้งๆ ที่แม่ของเธอดูเหมือนจะรักพ่อของพวกเขามากแท้ๆ ทำไมถึงเป็นการถูกบังคับล่ะ

แต่เมื่อแม่ไม่พูด เธอก็ไม่กล้าถาม

แม่กำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ ตอนนี้ดูเหมือนไก่ที่ขนพองสยองเกล้า

เธอ

บทที่ 102 การอบเห็ดจู้ซันด้วยถ่าน

ในช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์ปีนั้น

เจียงอวิ๋นเจ๋อพาภรรยาไปงานเลี้ยง

ดื่มหลายแก้ว พลั้งเผลอทำน้ำชาหกใส่เสื้อผ้า

ลู่ชิงเหยาพาสามีไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องรับรอง

ขณะกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า บังเอิญมีหญิงสาวเปียกปอนเข้ามา

เหตุการณ์นั้นทำให้ทั้งสองคนเสียชื่อเสียง

ฉีไฉเหวยตกใจจ