บทที่ 99 ตกตายแล้ว

ในป่าไผ่

พี่น้องสามคนและหมาหนึ่งตัวล้อมรอบเห็ดหลายดอก

เห็ดส่งกลิ่นเหม็นเน่าเหมือนซากสัตว์

อ่า เหม็นจัง!

เจียงเมี่ยวเมี่ยวหนีบจมูกเล็กๆ

ไม่แปลกที่ไม่มีชาวบ้านเก็บ เหม็นจริงๆ!

มีแมลงเกาะอยู่บนหมวกดำ กระโปรงข้างล่างกางออกแล้ว

สุกแล้ว...

เจียงจื่อเฟิงปิดจมูก มองน้องสาว

เห็นน้องสาวม

บทที่ 100 จดหมายสองฉบับ

ยามค่ำ อากาศเย็นสบาย

ฝนพรำตกในเมืองเจียงโจว

เจียงจื่ออิ๋นเกลียดฝน

หลังจากตากฝนที่หมู่บ้านเถาซีครั้งที่แล้ว เธอก็ป่วยหนักไปหนึ่งครั้ง

ตอนนี้ร่างกายยังอ่อนแออยู่บ้าง

ต่อมา แม่ลูกสามคนซื้อบ้านในเจียงโจว เพราะเจียงจื่อเพ่ยเข้าเรียนที่สำนักตงหลินเป็นเรื่องแน่นอนแล้ว

มีบทเรียนจา

บทที่ 101 ความหลงใหลในวัยเยาว์

ฝนยังคงตกอยู่

ภายในห้องเงียบสงัดราวกับความตาย

เจียงจื่อฉินคิดถึงคำพูดที่แม่ของเธอเพิ่งพูดไป

ทั้งๆ ที่แม่ของเธอดูเหมือนจะรักพ่อของพวกเขามากแท้ๆ ทำไมถึงเป็นการถูกบังคับล่ะ

แต่เมื่อแม่ไม่พูด เธอก็ไม่กล้าถาม

แม่กำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ ตอนนี้ดูเหมือนไก่ที่ขนพองสยองเกล้า

เธอ