บทที่ 101 ความหลงใหลในวัยเยาว์

ฝนยังคงตกอยู่

ภายในห้องเงียบสงัดราวกับความตาย

เจียงจื่อฉินคิดถึงคำพูดที่แม่ของเธอเพิ่งพูดไป

ทั้งๆ ที่แม่ของเธอดูเหมือนจะรักพ่อของพวกเขามากแท้ๆ ทำไมถึงเป็นการถูกบังคับล่ะ

แต่เมื่อแม่ไม่พูด เธอก็ไม่กล้าถาม

แม่กำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ ตอนนี้ดูเหมือนไก่ที่ขนพองสยองเกล้า

เธอ

บทที่ 102 การอบเห็ดจู้ซันด้วยถ่าน

ในช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์ปีนั้น

เจียงอวิ๋นเจ๋อพาภรรยาไปงานเลี้ยง

ดื่มหลายแก้ว พลั้งเผลอทำน้ำชาหกใส่เสื้อผ้า

ลู่ชิงเหยาพาสามีไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องรับรอง

ขณะกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า บังเอิญมีหญิงสาวเปียกปอนเข้ามา

เหตุการณ์นั้นทำให้ทั้งสองคนเสียชื่อเสียง

ฉีไฉเหวยตกใจจ

บทที่ 103 ตะแกร้งอบไม้ไผ่

ค่ำคืน

หลังฝนตก

ความร้อนยังไม่ลดลงแม้แต่น้อย

ไฟถ่านทำให้ห้องร้อนเหมือนเตาผิง

เห็ดจู้ซันบนตะแกรงไม้ไผ่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ

แปลกดี กลิ่นหอมนี้ตอนกลางคืนยังพอทนได้ แต่ตอนกลางวันจะดึงดูดแมลง

เจียงเมี่ยวเมี่ยวนั่งบนเสื่อเล็กๆ เล่นกระบอกไม้ไผ่อย่างเบื่อหน่าย สวมเข้าด้วยกันทีละอัน