ตอน 64
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 64
“แล้วแต่เจ้า อยากกินอะไรก็สั่งไป”
เจ้าชายหนุ่มเอ่ยบอกเสียงราบเรียบไม่ได้ใส่ใจคู่ดินเนอร์สักนิด ไม่สนใจว่าลอเรนจะสั่งอะไรบ้าง ต่อให้อาหารที่ปรุงแต่งเลิศรสมากเพียงใดก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอร่อยหรือเจริญอาหารไปได้ถ้าหากต้องมารับประทานกับคนที่ไม่ได้รักใคร่ ผิดกับอาหารพื้นๆ ปรุงแต่งอย่างเรียบง่า
ตอน 65
บทที่ 65
‘สามวันจากนารีเป็นอื่น’ ท่านสุนทรภู่กวีเอกของไทยได้เอ่ยกล่าวต่อว่าอิสตรีที่ใจโลเล แต่ทำไมท่านไม่เอ่ยต่อว่าบุรุษชาติที่มากรักหลายใจบ้าง กาลเวลาล่วงเลยไปแค่ไม่กี่คืนวันเจ้าชายซารีฟร์ก็ลืมเธอเสียสิ้น
เพราะคอยเฝ้าจับจ้องมองหาหญิงอันเป็นที่รักอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่เข้ามาในร้านอาหารเมื่อหางตาเหลือบ
ตอน 66
บทที่ 66
และคนที่ทนไม่ได้คือตัวของเจ้าชายแห่งแผ่นผืนทะเลทรายเอง เจ้าชายซารีฟร์ดันร่างของลอเรนออกห่างพยายามซ่อนแววตากริยาเบื่อหน่ายกับรสจูบที่จืดชืดไว้ภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉย
เจ้าชายหนุ่มกระดกแชมเปญรวดเดียวหมดแก้วจากนั้นก็ยื่นไปข้างหน้าเต็มแรงจนปากแก้วทรงสวยกระแทกโดนปลายนิ้วของนาราภัทรจากนั้นก็ออกคำส