ตอน 63
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 63
“จะรับค่าจ้างเป็นสัปดาห์หรือเป็นรายวันก็ได้ตามแต่เจ้าต้องการ” เจ้าชายซารีฟร์เอ่ยออกมาด้วยใจไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่เมื่อเห็นหญิงสาวนิ่งขึงเป็นเวลานาน
“เท่าไหร่คะ” นาราภัทรเอ่ยถามพร้อมกับหันมามองเจ้าชายซารีฟร์ด้วยสายตาว่างเปล่า
“สัปดาห์ล่ะ 500 ดอลลาร์”
“แล้วน้ำหนาวต้องหน้าที่อะไรบ้างคะ”
เจ
ตอน 64
บทที่ 64
“แล้วแต่เจ้า อยากกินอะไรก็สั่งไป”
เจ้าชายหนุ่มเอ่ยบอกเสียงราบเรียบไม่ได้ใส่ใจคู่ดินเนอร์สักนิด ไม่สนใจว่าลอเรนจะสั่งอะไรบ้าง ต่อให้อาหารที่ปรุงแต่งเลิศรสมากเพียงใดก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอร่อยหรือเจริญอาหารไปได้ถ้าหากต้องมารับประทานกับคนที่ไม่ได้รักใคร่ ผิดกับอาหารพื้นๆ ปรุงแต่งอย่างเรียบง่า
ตอน 65
บทที่ 65
‘สามวันจากนารีเป็นอื่น’ ท่านสุนทรภู่กวีเอกของไทยได้เอ่ยกล่าวต่อว่าอิสตรีที่ใจโลเล แต่ทำไมท่านไม่เอ่ยต่อว่าบุรุษชาติที่มากรักหลายใจบ้าง กาลเวลาล่วงเลยไปแค่ไม่กี่คืนวันเจ้าชายซารีฟร์ก็ลืมเธอเสียสิ้น
เพราะคอยเฝ้าจับจ้องมองหาหญิงอันเป็นที่รักอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่เข้ามาในร้านอาหารเมื่อหางตาเหลือบ