บทที่ 26

ราชิตเอ่ยบอกตามความรู้สึกที่ตนและอาดิลเพื่อนรักได้มีให้แก่ดอกไม้งามแห่งสยามที่งดงามทั้งกายใจควรคุณค่าแก่การยกย่องเทิดทูนให้เป็นเจ้าแห่งชีวิตอีกคน

“กระหม่อมอยากมีโอกาสได้ยลโฉมราชินีแห่งอัลนูรีน ท่านอานีสต์บอกว่าเจ้าชายฮารีฟร์ทรงรักคุณนีราพรรณมาก เวลาคุณนีราพรรณสวมชุดพื้นเมืองของอัลนูรีนและเป

บทที่ 27

นาราพรรณมองแฝดพี่ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจน้ำตาอุ่นรื้นขอบตา ร่างบอบบางผุดลุกขึ้นแล้วเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“เราเป็นห่วงตัวน่ะถึงได้ถามได้เซ้าซี้ ถ้าไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก”

“น้ำค้าง...” น้ำหนาวตะโกนเรียกเสียงหลงรีบผุดลุกขึ้นไปฉุดรั้งน้ำค้างไว้ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินออกจากห้องครัว

“เราขอโ

บทที่ 28

“น้ำค้างรู้ว่าตัวอยากเก็บเงินซื้อบ้านมาเป็นของพวกเราอีกครั้ง แต่น้ำหนาวก็ไม่ต้องทำงานที่เสี่ยงแบบนี้และอีกอย่างน้ำค้างก็ช่วยทำงานทั้งคน”

นาราพรรณเอ่ยท้วงเสียงแผ่วเบาเริ่มใจอ่อนยอมจำนนต่อเหตุผลที่แฝดพี่แสนสวยได้เอ่ยออกมา ทุกวันนี้เธอเองก็พยายามทำงานเก็บเงินเพื่อช่วยน้ำหนาวอีกแรง

“น้ำค้าง.