บทที่ 25

“ขอเราอาบน้ำสัก 10 นาทีได้มั้ยเดี๋ยวจะออกไปอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้น”

“เลวร้ายขนาดนั้นเลยหรือน้ำหนาวทำไมทำเสียงซีเรียสจังเลย”

น้ำค้างจับต้นแขนเนียนของแฝดพี่แล้วบีบไว้แน่นอย่างลืมตัว สีหน้าแววตาเริ่มเป็นกังวลกับเรื่องที่อีกฝ่ายกั๊กไว้ไม่ยอมเอ่ยบอกสักที

“ไม่ขนาดนั้นหรอก แค่เราเป็นกังวลเรื่องงา

บทที่ 26

ราชิตเอ่ยบอกตามความรู้สึกที่ตนและอาดิลเพื่อนรักได้มีให้แก่ดอกไม้งามแห่งสยามที่งดงามทั้งกายใจควรคุณค่าแก่การยกย่องเทิดทูนให้เป็นเจ้าแห่งชีวิตอีกคน

“กระหม่อมอยากมีโอกาสได้ยลโฉมราชินีแห่งอัลนูรีน ท่านอานีสต์บอกว่าเจ้าชายฮารีฟร์ทรงรักคุณนีราพรรณมาก เวลาคุณนีราพรรณสวมชุดพื้นเมืองของอัลนูรีนและเป

บทที่ 27

นาราพรรณมองแฝดพี่ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจน้ำตาอุ่นรื้นขอบตา ร่างบอบบางผุดลุกขึ้นแล้วเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“เราเป็นห่วงตัวน่ะถึงได้ถามได้เซ้าซี้ ถ้าไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก”

“น้ำค้าง...” น้ำหนาวตะโกนเรียกเสียงหลงรีบผุดลุกขึ้นไปฉุดรั้งน้ำค้างไว้ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินออกจากห้องครัว

“เราขอโ