บทที่717

เหมยอู่เข้าใจฉินหรูเหลียง นางได้ยินเด็กรับใช้ที่อยู่ด้านนอกประตูพูดว่าหญิงผู้นั้นมาหาฉินหรูเหลียง บนใบหน้าฉินหรูเหลียงเรียบเฉยเย็นชา แต่อารมณ์ที่แสดงออกมามีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เหมยอู่มั่นใจ เขารังเกียจตนเองมาก ก็ไม่มีทางผลักไสตนเองออกไปในเวลานี้หรอก

เป็นอย่างที่คิดไว้ ฉินหรูเหลียงมองนางด

บทที่718

ฉินหรูเหลียงคิดว่าตัวเองนั้นได้พูดทุกอย่างออกมาอย่างชัดเจนแล้ว เมื่อตอนที่เขากำลังจะเดินจากไป จาวหยางก็ดึงชายเสื้อของเขาไว้แล้วพูดขึ้นว่า “เดี๋ยวก่อน”

ฉินหรูเหลียงพูดอย่างหมดความอดทนว่า“ท่านต้องการอะไรอีก？”

ใครจะคิดว่าทันทีที่สิ้นเสียงคำพูดนั้น จู่ๆจาวหยางก็เขย่งเท้าขึ้น ทำให้กลิ่นหอมสดชื่น

บทที่719

จากนั้นเฉินเสียนให้หลิวอีกว้าหาฤกษ์งามยามดี เตรียมสินสมรส แล้วออกพระราชโองการถึงจวนตระกูลเฮ่อ เพื่อพระราชทานสมรสให้แด่เฮ่อโยวกับอวี้เยี่ยน

ซึ่งงานมงคลสมรสของทั้งสองจัดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์

เฉินเสียนกำชับเป็นพิเศษว่าต้องจัดหาแม่สื่อที่ดีที่สุดในเมือง

สำหรับเรื่องจะใส่ส่วนผสมอื่นในสุราที่ใช้แ