บทที่716

ในห้องบรรทมมีขนาดกว้างมาก มีห้องอาบน้ำอยู่ด้านหลัง และได้นำน้ำจากบ่อน้ำพุร้อนลงในอ่าง ครึ่งหลังของช่วงบ่ายได้เข้าไปแช่ตัวอยู่พักหนึ่ง ถ้าหากไม่ใช่เพราะซูเจ๋อไปอุ้มนางออกมา นางคงไม่มีแรงจะคลานออกมาด้วยตัวเอง

เฉินเสียนเปลี่ยนชุด แม่นมซุยเข้ามาพร้อมกับสาวใช้และเปลี่ยนผ้าคลุมเตียงอย่างชำนาญ เฉิ

บทที่717

เหมยอู่เข้าใจฉินหรูเหลียง นางได้ยินเด็กรับใช้ที่อยู่ด้านนอกประตูพูดว่าหญิงผู้นั้นมาหาฉินหรูเหลียง บนใบหน้าฉินหรูเหลียงเรียบเฉยเย็นชา แต่อารมณ์ที่แสดงออกมามีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เหมยอู่มั่นใจ เขารังเกียจตนเองมาก ก็ไม่มีทางผลักไสตนเองออกไปในเวลานี้หรอก

เป็นอย่างที่คิดไว้ ฉินหรูเหลียงมองนางด

บทที่718

ฉินหรูเหลียงคิดว่าตัวเองนั้นได้พูดทุกอย่างออกมาอย่างชัดเจนแล้ว เมื่อตอนที่เขากำลังจะเดินจากไป จาวหยางก็ดึงชายเสื้อของเขาไว้แล้วพูดขึ้นว่า “เดี๋ยวก่อน”

ฉินหรูเหลียงพูดอย่างหมดความอดทนว่า“ท่านต้องการอะไรอีก？”

ใครจะคิดว่าทันทีที่สิ้นเสียงคำพูดนั้น จู่ๆจาวหยางก็เขย่งเท้าขึ้น ทำให้กลิ่นหอมสดชื่น