บทที่699

ซูเจ๋อดึงเฉินเสียนขึ้นมา ทาบบนร่างเธอ ดวงตาเธอชุ่มชื้น จะอ้าปากพูด แต่ถูกซูเจ๋อเกี่ยวกระหวัดลิ้น

เขาจงใจใช้ปลายลิ้นปลุกเร้าเธอ เขารู้ว่าเป็นจุดอ่อนไหวของเธอ เธอต้านทานปลายลิ้นของเขาไม่ได้

เมื่อนิ้วบนเอวขยับเสื้อผ้าพลันแหวกออก ทิวทัศน์ใต้อาภรณ์ช่างงดงามหยาดเยิ้มยิ่งนัก

ซูเจ๋อกล่าวเสียงทุ้มต่

บทที่700

ซูเจ๋อยังคงข่มอารมณ์ใคร่กล่าว “งั้นท่านก็อย่ารัดข้าแน่นเกินไปสิ”

เขาไล่จูบตั้งแต่บริเวณคอ ใบหู กระดูกไหปลาร้าของเธอ มือบนเอวเธอย้อนกลับขึ้นมาพลันขย้ำเนินเขาของเธออย่างไม่เกรงใจ

เวลานี้เธอขดตัวสั่นอยู่ในอ้อมแขนของเขาด้วยความว้าวุ่น

เธอเปรียบดั่งบุปผาให้ซูเจ๋อเชยชมช่วงที่ผลิดอกบานสะพรั่งอย่าง

บทที่701

ซูเจ๋อถอนหายใจเบาๆ “มีคนเคียงหมอนนั้นดีจริงๆ เมื่อได้ลิ้มลองรสชาตินั้นแล้ว วันหลังก็ไม่อยากนอนคนเดียวอีก”

เฉินเสียนเม้มปาก กล่าวว่า “ไหนเลยจะลิ้มลองได้ทุกวัน”

โชคดีที่สีหน้าซูเจ๋อไม่ได้ย่ำแย่ การทำภารกิจเมื่อคืนไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเขามากนัก ถึงกระนั้นก็ยังคงเป็นผู้ป่วยเพิ่งหายดี ควรผ่อนเบากั