บทที่639

เฉินเสียนคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วน จากเขาออกจากเมืองหลวงไปสังเกตการณ์วันนั้น พวกเขาก็ไม่มีโอกาสได้เจอกันอีกเลย เป็นเวลาเกือบสี่ปีแล้ว ไม่ได้เจอกันนานมากจริงๆ

นานจนเหมือนผ่านไปแล้วครึ่งชีวิต ในชีวิตนี้จากที่ผิดหวังจนกลายเป็นความสิ้นหวัง และถึงเวลาจุดประกายเล็กๆ ของแสงแห่งความหวังที่อาจพังทลายได

บทที่640

ซูเจ๋อเห็นความตั้งใจของนางและกล่าวว่า “จะต้องใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงในการวิ่งไปที่ประตูเมืองตามถนนสายนี้ ข้ารู้ทางลัด”

เฉินเสียนกล่าวว่า “ท่านไม่ใช่พักฟื้นอยู่ตลอดหรือ ทำไมถึงรู้ทางลัด?”

นางไม่ค่อยคุ้นเคยกับเมืองหลวงแห่งนี้ และคิดไปซูเจ๋อเองก็คงไม่รู้คุ้นเคยไปกว่านางแน่”

ซูเจ๋อกล่าวว่า “แ

บทที่641

จักรพรรดิเป่ยเซี่ยเยาะเย้ย "ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าใครกันช่างกล้าลักพาตัวท่านอ๋องรุ่ยไปในวันอภิเษกสมรสของท่านอ๋องรุ่ย ที่แท้ก็เป็นจักรพรรดิของต้าฉู่นี่เอง ทำไมหรือ จักรพรรดิต้องการใช้วิธีนี้ในการมาเยือนเป่ยเซี่ยงั้นหรือ? หากเรื่องนี้เผยแพร่ออกไป ก็ไม่รู้ว่าใครจะน่าอับอายกว่ากัน!"

เฉินเสี