บทที่625

เย่ซวิ่นอารมณ์ไม่ดีร้องตะคอกใส่เธอว่า “กลางดึกกลางดื่น ยังจะให้คนหลับนอนหรือไม่！ดอกไม้ไฟนี่มีอะไรน่ามอง ทำให้ท่านย้อนนึกถึงอดีตใช่หรือไม่? ทั้งหมดที่ผ่านไปแล้วเรียกว่าผ่านไป ไม่ว่าท่านจะย้อนนึกถึงอย่างไร ก็ไม่กลับมาอีกแล้ว！”

เฉินเสียนมองเย่ซวิ่นที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟราวกับฟ้าร้องคำราม แต่กลับ

บทที่626

เฉินเสียนนึกขึ้นได้ ตอนนั้นรู้สึกว่าซูเจ๋อเคยพูดถึงว่าเขานั้นได้ทำเอกสารฉบับหนึ่งหายไป นึกไม่ถึงเลยว่าจะหาเจอที่นี่

ตอนนั้นซูเจ๋อบอกว่าทำหายไปแล้ว แล้วทำไมเขาถึงให้พ่อบ้านเอาไปเผาทิ้งล่ะ?

ถึงแม้ว่าพ่อบ้านจะเก็บเอกสารแผ่นพับนี่ไว้ แต่ก็ไม่ได้เปิดดูเนื้อหาภายใน เพราะฉะนั้นจึงไม่รู้ว่าข้างในนั

บทที่627

ฉินหรูเหลียงพูดขึ้นต่อว่า : “เฉินเสียน นอกจากซูเจ๋อแล้ว ก็ไม่มีใครที่จะให้ท่านนึกถึงคำนึงหาแล้วหรือ? หากเป็นเช่นนี้ งั้นก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ในพระที่นั่งหวาสวี ทำไมท่านถึงได้ช่วยชีวิตของพวกเราจากเงื้อมมือเขาและทำร้ายเขาอย่างไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว มันหมายความว่าอย่างไรกัน?”

มือของเขากำลังกุม