บทที่624

ยอมรับว่าขี้เหล้ามากเกินไป อีกทั้งนานมากแล้วที่ไม่ได้ดื่มอย่างถึงอกถึงใจเช่นนี้ หลังจากที่ดื่มอย่างมีความสุขสนิทสนมกันอย่างดี เย่ซวิ่นเมาเหล้าเล็กน้อย เขาเอียงศีรษะแล้วมองเฉินเสียนอยู่ตลอด

นานแล้วที่ไม่ได้พบเจอเธอ พบว่าเธอมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากจริงๆ

เย่ซวิ่นยิ้มเอ้อระเหยกล่าวขึ้นว่า “ท่

บทที่625

เย่ซวิ่นอารมณ์ไม่ดีร้องตะคอกใส่เธอว่า “กลางดึกกลางดื่น ยังจะให้คนหลับนอนหรือไม่！ดอกไม้ไฟนี่มีอะไรน่ามอง ทำให้ท่านย้อนนึกถึงอดีตใช่หรือไม่? ทั้งหมดที่ผ่านไปแล้วเรียกว่าผ่านไป ไม่ว่าท่านจะย้อนนึกถึงอย่างไร ก็ไม่กลับมาอีกแล้ว！”

เฉินเสียนมองเย่ซวิ่นที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟราวกับฟ้าร้องคำราม แต่กลับ

บทที่626

เฉินเสียนนึกขึ้นได้ ตอนนั้นรู้สึกว่าซูเจ๋อเคยพูดถึงว่าเขานั้นได้ทำเอกสารฉบับหนึ่งหายไป นึกไม่ถึงเลยว่าจะหาเจอที่นี่

ตอนนั้นซูเจ๋อบอกว่าทำหายไปแล้ว แล้วทำไมเขาถึงให้พ่อบ้านเอาไปเผาทิ้งล่ะ?

ถึงแม้ว่าพ่อบ้านจะเก็บเอกสารแผ่นพับนี่ไว้ แต่ก็ไม่ได้เปิดดูเนื้อหาภายใน เพราะฉะนั้นจึงไม่รู้ว่าข้างในนั