บทที่604

ขุนนางเฒ่าเหล่านี้ต่างมีรากฐานหยั่งลึกอยู่ในกิจของราชสำนักต้าฉู่ แช่ตัวอยู่ในแวดวงขุนนางมาหลายสิบปี มีเพียงขุนนางบางคนเท่านั้นที่มือสะอาดจริงๆ

เรื่องนี้หากตรวจสอบอย่างละเอียด เกรงว่าจะกลายเป็นการกวาดล้างขนานใหญ่

และด้วยมูลเหตุนี้ ทุกคนจึงสนใจแต่เรื่องการชำระสะสางตัวเองให้ขาวสะอาด ไหนเลยจะมี

บทที่605

เฉินเสียนนั่งอยู่ในท้องพระโรงที่ว่างเปล่า มีประกาศรับสั่งให้ซูเจ๋อเข้าวัง จากนั้นเฮ่อโยวซึ่งอยู่ข้างกายจึงเป็นผู้อ่านพระราชโองการให้ทราบโดยทั่วกัน เลื่อนยศให้บัณฑิตซูเจ๋อเป็นอัครเสนาบดีผู้ช่วยปกครองดินแดนต้าฉู่ พร้อมกับพระราชทานตราประจำตำแหน่งอัครเสนาบดี ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปจะคอยช่วยเหลือจัก

บทที่606

ซูเจ๋อพูดว่า “เดิมทีศิษย์ก็คิดว่าเริ่มดีขึ้นแล้ว ถึงได้ประมาทเลินเล่อเช่นนี้ คิดไม่ถึงว่ามันจะไร้ประโยชน์จริงๆ ตามที่ท่านอาจารย์บอก ศิษย์ยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหน?”

ผู้เฒ่ามองเขาและพูดว่า “เจ้ายังอยากจะมีชีวิตนานเท่าไหร่? ข้าคิดว่าเจ้ามีชีวิตหนึ่งวันก็มากเกินไป”

ซูเจ๋อยิ้มจางๆ และกล่