บทที่558

เฉินเสียนจ้องเขม็งพลางคิดว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่า ปกติเวลานี้เขาจะออกจากพระตำหนักไท่เหอไปแล้ว แม้แต่ตอนที่เฉินเสียนขอให้เขาอยู่กินอาหารเย็นด้วยกัน เขาก็ยังถูกพวกขุนนางชั้นพวกใหญ่วิพากษ์วิจารณ์ เธอจึงคิดไม่ถึงว่าเขาจะมาในเวลานี้

ชั่วพริบตาเดียวซูเจ๋อก็มายืนอยู่ตรงหน้าเฉินเสียนแล้ว เรือนกา

บทที่559

เฉินเสียนกัดลงไปบนไหล่ของซูเจ๋อเพื่อเพิ่มรอยแผลให้เขา

ซูเจ๋อหัวเราะเบาๆ เป็นการแลกเปลี่ยน “อาเสียน กัดแรงๆ เถิด ข้าแทบรอให้ท่านกัดจนเนื้อหลุดไม่ไหว ถึงแม้เลือดจะไหลริน ถึงแม้จะเจ็บจนทรมาน แต่ก็หาเทียบได้กับความรักที่อยู่ภายในใจข้า”

เฉินเสียนอยากจะกัดเขาแรงๆ อยากทิ้งรอยประทับที่ยากจะเลือ

บทที่560

เฉินเสียนไม่คิดว่าเย่เหลียงจะยอมตอบรับเงื่อนไขของเธอ แม้แต่เหล่าขุนนางทั้งฝ่ายทหารและพลเรือนก็ยังไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน

ทว่าในเวลานี้ เงินสองแสนตำลึงและเสบียงอาหารหนึ่งแสนต้านกำลังอยู่ระหว่างทางลำเลียงมายังต้าฉู่ ในเมื่อได้มาแล้ว เฉินเสียนจึงจัดสรรเสบียงและเงินทองไปยังโครงการต่างๆ โดยไม่