ตอน 534
หงส์พันปี
บทที่534
เฉินเสียนกล่าวว่า “พวกท่านต่างพยายามแสวงหาสิ่งที่ดีให้ข้า ปกป้องข้า แล้วจะให้ข้ารับผิดชอบเพียงน้อยนิดได้อย่างไร ซูเจ๋อ ท่านไม่คิดอย่างนั้นหรือ นี่คือเหตุผลที่ข้ายืนกรานที่จะไป”
ในที่สุดซูเจ๋อก็กระซิบว่า “ถึงอย่างไรก็คงรั้งท่านไว้ไม่ได้ ข้าสัญญา รออีกสองวันเมื่อถึงเวลาต้องเคลื่อนทัพ ถ้ายัง
ตอน 535
บทที่535
กองกำลังทหารรักษาพระองค์นับแสนนายในเมืองหลวงตั้งกำลังคุ้มกันไว้รอบเมืองอย่างแน่นหนา
ในเวลานี้ที่เมืองหลวงย่างเข้าสู่สารทฤดูแล้ว ช่วงที่ร้อนที่สุดของปีผ่านพ้นไปแล้ว ทว่าเหมือนจะยังมีกลิ่นอายของนรกบนดินลุกลามไปทั่วทุกหนแห่ง แม้สายฝนแห่งสารทฤดูจะตกลงมาบ้างแล้ว แต่ก็ไม่อาจชะล้างความขุ่นมัวและ
ตอน 536
บทที่536
เปลวไฟแห่งสงครามใต้ฝ่าเท้าที่ยังไม่ดับไป เลือดไม่ได้ถูกชะล้าง และศพของทหารองครักษ์วังหลวงนับไม่ถ้วนที่ได้ถูกฝังไว้นอกเมือง
เฉินเสียนเหยียบย่างพื้นที่ที่เต็มไปด้วยเลือด และเดินไปยังวังหลวงทีละก้าว
ในความคิดมีเศษเสี้ยวของความวุ่นวายมากมาย ได้เริ่มปรากฏขึ้น
ความทรงจำของเฉินเสียนจากอดีต ก