บทที่523

จากนั้นแม่ทัพโฮ้วก็อ้างเรื่องค่ายทหารปลีกตัวออกไป ทำให้ซูเจ๋อมีโอกาสพาเฉินเสียนเที่ยวชมชัยภูมิให้เกิดความคุ้นเคย

เหลียนชิงโจวลำเลียงเสบียงอาหารมายังค่าย ก่อนจะมารวมตัวกับแม่ทัพโฮ้ว เมื่อเห็นใบหน้าแม่ทัพโฮ้วเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น หัวเราะถามว่า "ท่านแม่ทัพโฮ้ว อากาศไม่ได้ร้อนถึงขั้นเหงื่อชุ่ม

บทที่524

งั้นก็ถูกแล้ว แม่ทัพโฮ้วกระจ่างราวกับกระจกใส เกรงว่าช่วงที่อยู่ในค่ายทหาร องค์หญิงกับใต้เท้าซูนอนด้วยกันทุกค่ำคืน ทั้งสองยังบุกป่าฝ่าดงมาด้วยกัน อีกทั้งยังเป็นหนุ่มเป็นสาว หากไม่เกิดความรู้สึกดีงามถึงจะแปลก

แม่ทัพโฮ้วหัวเราะดังก้อง พลางกล่าวว่า "พูดถูก ใต้เท้าซูคุ้นเคยกับค่ายทหารกว่าใครอื

บทที่525

พระจันทร์ค่ำคืนนี้สว่างยิ่ง เมื่อออกจากประตูพลันเห็นแสงสาดส่องทุกทิศทางของลานบ้าน ซึ่งเผยโครงสร้างของตัวบ้านและเงาต้นไม้อย่างคลุมเครือ

ซูเจ๋อหยุดเดินแล้วยืนอยู่ที่ระเบียงทางเดิน เขาบิดตัวไปด้านข้าง ก่อนจะมองไปที่ระเบียงทางเดินอีกทาง

ซึ่งระเบียงทิศทางนี้มีแม่ทัพโฮ้วที่ยังไม่ได้จากไป ยืนม