ตอนที่ 352 เวลาควรแสดงท่านไม่เคยแสดงดีๆเลย

เฉินเสียนดิ้นรนจนเหนื่อย นอนหอบอยู่บนเตียง พลางใช้น้ำเสียงตื่นตระหนกตกใจอย่างเข้าถึงบทบาท

บวกกับเสียงหายใจหอบของเธอ จึงทำให้คนเข้าใจผิดได้ง่าย เหมือนซูเจ๋อกำลังถอดอาภรณ์ของเธออย่างฮึกเหิมจริงๆ

ซูเจ๋อยกนิ้วบีบจมูกอย่างปวดหัว พลางกล่าวว่า "อย่าร้อง"

"ไม

ตอนที่ 353 ท่านเป็นพ่อเลี้ยงเหี้ยมเกรียม

จากนั้นซูเจ๋อกล่าวอีกว่า "หากแม่ทัพฉินกับคุณชายเฮ่อจะกลับไป ข้าจะไม่ขัดขวางเด็ดขาด"

เฉินเสียนกล่าวว่า "ในเมื่อหัวใจทุกคนไม่ประสานเป็นหนึ่งเดียว ไยต้องลงใต้ด้วยเล่า มิสู้กลับเรือนใครเรือนมันเสียจะดีกว่า"

เธอมีความทัศนคติในเชิงลบ ขาดความกระตือรือร้นเช่นนี้น

ตอนที่ 354 ฉวยโอกาสยามไม่ระวังตัว

เขาเช็ดน้ำตาเฉินเสียนตรงหางตา "ท่านคิดว่าข้าไม่ชอบเจ้าน่องน้อยหรือ? ข้าก็เคยอุ้ม เคยกล่อมเขา เขามีนิสัยสุขุม ไม่โวยวาย ข้าชื่นชอบมาก"

เฉินเสียนส่งเสียงสะอื้นเบาๆ

ซูเจ๋อกล่าวอย่างโศกเศร้า "แต่หากระหว่างท่านกับเขา ข้าเลือกได้เพียงคนเดียว ข้าจำต้องสละเขาทิ้งอย่างเล