ตอนที่ 351 ขืนท่านยังเป็นเช่นนี้ ข้าจะร้องแล้วนะ

ก่อนที่การรับรู้จะเลือนหาย เฉินเสียนกลัดกลุ้มกับตัวเองเหลือเกิน

เธอคิดไม่ถึงว่าซูเจ๋อจะตีเธอให้สลบ เธอเชื่ออย่างใสซื่อว่าซูเจ๋อจะยอมโอนอ่อนผ่อนตาม

เสียแรงที่เธออุตส่าห์รู้จักเขาบ้าง สุดท้ายก็คือเธอคิดไปเองอยู่ฝ่ายเดียว ไม่ได้ระวังซูเจ๋อ จึงถูกคนคน

ตอนที่ 352 เวลาควรแสดงท่านไม่เคยแสดงดีๆเลย

เฉินเสียนดิ้นรนจนเหนื่อย นอนหอบอยู่บนเตียง พลางใช้น้ำเสียงตื่นตระหนกตกใจอย่างเข้าถึงบทบาท

บวกกับเสียงหายใจหอบของเธอ จึงทำให้คนเข้าใจผิดได้ง่าย เหมือนซูเจ๋อกำลังถอดอาภรณ์ของเธออย่างฮึกเหิมจริงๆ

ซูเจ๋อยกนิ้วบีบจมูกอย่างปวดหัว พลางกล่าวว่า "อย่าร้อง"

"ไม

ตอนที่ 353 ท่านเป็นพ่อเลี้ยงเหี้ยมเกรียม

จากนั้นซูเจ๋อกล่าวอีกว่า "หากแม่ทัพฉินกับคุณชายเฮ่อจะกลับไป ข้าจะไม่ขัดขวางเด็ดขาด"

เฉินเสียนกล่าวว่า "ในเมื่อหัวใจทุกคนไม่ประสานเป็นหนึ่งเดียว ไยต้องลงใต้ด้วยเล่า มิสู้กลับเรือนใครเรือนมันเสียจะดีกว่า"

เธอมีความทัศนคติในเชิงลบ ขาดความกระตือรือร้นเช่นนี้น