ตอนที่ 337 ท่านก็ไม่รู้จักทำให้เบาหน่อย？

ซูเจ๋อกลับถึงหน้าประตูห้อง เมื่อเปิดประตูแล้ว และได้ครุ่นคิดครู่หนึ่ง จึงปิดอีกครั้ง

แต่แทนที่ตัวเขาจะเข้าไปในห้อง เขาหันเดินกลับออกไปจากจวน

และต่างจากตอนที่เขากลับมา เขาตั้งใจระวังเสียงหายใจและเสียงฝีเท้าของเขาให้เบาไม่มีเสียง จนทำให้เฉินเสียนไม่ได้ยินเส

ตอนที่ 338 จัดการเรื่องต่อไป

ซูเจ๋อพูดอย่างอ่อนโยน "สีนี้ท่านอาจจะชอบ มันสามารถคลุมคอได้ ต่อไปอย่าใส่กระโปรงที่เหมือนเมื่อวานอีก อากาศหนาว รีบเข้าไปเปลี่ยนเถอะ"

เฉินเสียนหยิบเสื้อผ้า แล้วหันกลับไปที่ฉากกั้นแล้วเปลี่ยนมัน

เธอพบว่าขนาดของชุดนั้นพอดีตัว ไม่ยื่นออกมามากเกินไป และไม่ป่องแม้แต่นิดเดีย

ตอนที่ 339 ข้าระมัดระวังตัวมากแล้ว

ประชาชนเกลียดผู้คุ้มกันเมืองจนเข้ากระดูก อีกอย่างการไว้ทุกข์ให้ผู้พิทักษ์เมืองอยู่ที่เรือนใช้เวลานานกว่าสิบวัน และได้ปิดถนนไม่สามารถนำศพไปฝังได้

ต่อมา เจิ้งเหรินโฮ่วสั่งให้คนห่อศพด้วยเสื่อฟาง แล้วนำศพออกไปนอกเมืองและฝังไว้ด้วยลายเส้น จนถึงตอนนี้เรื่องนี้ถึงได้สิ้