ตอนที่ 336 ข้าไม่ได้โทษท่านตั้งนานแล้ว

ซูเจ๋อใช้นิ้วของเขาจับที่คางของเฉินเสียน และเอียงศีรษะของเธอเบาๆ เพื่อที่เขาจะได้เห็นคอด้านข้างของเธอ

รอยจูบที่คอด้านข้างยังคงลุกลามลงไป จนถึงกระดูกไหปลาร้าที่ผ้าปกคลุมไว้

เมื่อเห็นว่ารอยจูบนั้นลึกมาก ซูเจ๋ออดไม่ได้ที่จะถามเบาๆ "เจ็บไหม?"

เฉินเสียนหลับตาล

ตอนที่ 337 ท่านก็ไม่รู้จักทำให้เบาหน่อย？

ซูเจ๋อกลับถึงหน้าประตูห้อง เมื่อเปิดประตูแล้ว และได้ครุ่นคิดครู่หนึ่ง จึงปิดอีกครั้ง

แต่แทนที่ตัวเขาจะเข้าไปในห้อง เขาหันเดินกลับออกไปจากจวน

และต่างจากตอนที่เขากลับมา เขาตั้งใจระวังเสียงหายใจและเสียงฝีเท้าของเขาให้เบาไม่มีเสียง จนทำให้เฉินเสียนไม่ได้ยินเส

ตอนที่ 338 จัดการเรื่องต่อไป

ซูเจ๋อพูดอย่างอ่อนโยน "สีนี้ท่านอาจจะชอบ มันสามารถคลุมคอได้ ต่อไปอย่าใส่กระโปรงที่เหมือนเมื่อวานอีก อากาศหนาว รีบเข้าไปเปลี่ยนเถอะ"

เฉินเสียนหยิบเสื้อผ้า แล้วหันกลับไปที่ฉากกั้นแล้วเปลี่ยนมัน

เธอพบว่าขนาดของชุดนั้นพอดีตัว ไม่ยื่นออกมามากเกินไป และไม่ป่องแม้แต่นิดเดีย