ตอนที่ 275 มีท่านอยู่ด้วย ข้าจึงรู้สึกว่าการมีชีวิตอยู่มันดีจังเลย

ซูเจ๋อพูดขึ้นเสียงเบา : “อาเสียน อย่างถีบอย่างนี้ ก้อนหินด้านบนมันจะหล่นลงมา จะทับโดนขาท่านให้บาดเจ็บเอาได้”

“ข้าไม่สน และข้าก็สนใจอะไรเยอะแยะไม่ไหว”

เฉินเสียนสูดลมหายใจเข้าลึก เธอถีบจนขาชาไปหมด ในการถีบครั้งสุดท้าย ในที่สุดก็สาม

ตอนที่ 276 อย่าทิ้งข้าไปได้ไหม

“ได้… ได้ ข้าจะฟังท่าน ต่อไปนี้เจ้าน่องน้อยจะใช้ชื่อว่าซูเซี่ยน” เฉินเสียนตอบ “ท่านต้องกลับมานะ เขาจะได้กลายเป็นเด็กที่มีแต่คนอิจฉา…”

เปลือกตาของซูเจ๋อตกลงจนแทบจะปิดสนิทและมีประกายของความชื้นเล็กน้อย พร้อมกันนั้นก็ถอนหายใจเล็กน้อยด้วยความเสียใจ “สุดท้ายถ้าข้าไม่อยู่

ตอนที่ 277 หม่อมฉันจะดูแลเขา แล้วมันเป็นอย่างไรเพคะ

เมื่อหมอหลวงนำกระดาษดินสอมาให้ เฉินเสียนก็เขียนชื่อเครื่องปรุงยาลงบนกระดาษด้วยมืออันสั่นเทา เขียนระบุไว้ชัดเจนทั้งยากินและยาทาภายนอก

พอหมอหลวงมองคร่าวๆ ก็รู้ทันทีว่าเฉินเสียนมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับตัวยาเหล่านี้

ด้วยเหตุนี้หมอหลวงจึงนำใบสั่