ตอนที่ 274 สร้างมุมที่ปลอดภัยให้เธอ

ก้อนหินบนไหล่เขาเริ่มหลวมและสั่นคลอน หินก้อนเล็กใหญ่พากันกลิ้งตกลงมาพร้อมกัน

ลมพัดทรายฟุ้ง เสียงหินก้อนเล็กละเอียดกระทบกันจนเกิดเสียงดังขึ้นไม่หยุด เสียงหินที่ถล่มลงมาราวกับเสียงฟ้าคำรามก็ไม่ปาน

ตอนที่เฉินเสียนหันกลับไปมองนั้น ก็เห็นเพียงแต่เศษฝุ่นทรายที่ฟุ้งก

ตอนที่ 275 มีท่านอยู่ด้วย ข้าจึงรู้สึกว่าการมีชีวิตอยู่มันดีจังเลย

ซูเจ๋อพูดขึ้นเสียงเบา : “อาเสียน อย่างถีบอย่างนี้ ก้อนหินด้านบนมันจะหล่นลงมา จะทับโดนขาท่านให้บาดเจ็บเอาได้”

“ข้าไม่สน และข้าก็สนใจอะไรเยอะแยะไม่ไหว”

เฉินเสียนสูดลมหายใจเข้าลึก เธอถีบจนขาชาไปหมด ในการถีบครั้งสุดท้าย ในที่สุดก็สาม

ตอนที่ 276 อย่าทิ้งข้าไปได้ไหม

“ได้… ได้ ข้าจะฟังท่าน ต่อไปนี้เจ้าน่องน้อยจะใช้ชื่อว่าซูเซี่ยน” เฉินเสียนตอบ “ท่านต้องกลับมานะ เขาจะได้กลายเป็นเด็กที่มีแต่คนอิจฉา…”

เปลือกตาของซูเจ๋อตกลงจนแทบจะปิดสนิทและมีประกายของความชื้นเล็กน้อย พร้อมกันนั้นก็ถอนหายใจเล็กน้อยด้วยความเสียใจ “สุดท้ายถ้าข้าไม่อยู่