ตอนที่ 121 เจียนจะขาดใจ

สายฝนกระหน่ำลงมาบนไหล่ที่เปียกโชกของเขา เงาสะท้อนของหยดน้ำทำให้ดวงตาของเฉินเสียนพร่าเลือน

เธอไม่เคยพบไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนเลวทรามต่ำช้าเท่าฉินหรูเหลียงมาก่อน

เพราะฉินหรูเหลียงไม่ใช่พ่อของลูกเธอ เขาจึงใจดำอำมหิตได้ถึงขนาดนี้และเป็นเช่นนี้เสมอมา

เฉินเสียนน่าจะคิดได้ตั้งนา

ตอนที่ 122 ความเด็ดเดี่ยวที่สุดที่ควรมี

เสียงหวีดหวิวดังขึ้นในหัวของเฉินเสียนก่อนจะค่อยๆ คลายลง เธอสูดลมหายใจเข้ายาวๆ

ครั้นแล้วอาการปวดท้องก็รุนแรงขึ้น เธอร้องลั่นและเริ่มงอตัวพร้อมกับออกแรงเบ่ง

เมื่อเห็นดังนั้นพวกหมอตำแยต่างก็พากันถอนหายใจอย่างโล่งอก หลังจากนั้นแต่ละคนจึงช่วยกันทำคลอดตามหน้าที่

ตอนที่ 123 อาการกำเริบ

เหลียนชิงโจวกล่าวว่า “อาจารย์โปรดวางใจ ทั้งแม่และลูกปลอดภัยขอรับ องค์หญิงให้กำเนิดโอรส เพียงแต่พระองค์ทรงอ่อนแรงและมีอาการป่วยหลังมีพระประสูติการขอรับ”

“เป็นโอรส…” ซูเจ๋อทวนคำของเหลียนชิงโจว หางตากระตุกราวกับมีเรื่องกลัดกลุ้มอยู่ภายในใจ

สภาพร่างกายของเฉินเสียนตอนนี้เป็นยิ่