ตอนที่ 120 พ่อของเด็กเป็นใคร

ฉินหรูเหลียงสีหน้าอ่อนลง กล่าว "ถ้าหากไม่ใช่ว่าเหมยอู่กำลังอยู่ในอันตราย ข้าก็ไม่คิดจะมาหาท่าหรอกนะ ข้าก็ไม่อยากจะเพิ่มบุญคุณหรือความแค้นอะไรกับท่าน จิ้งเสียน ข้าหมดหนทางแล้วจริงๆ "

ฉินหรูเหลียงเงยหน้าขึ้นมองตาของนาง จู่ๆ ก็ยื่นมือไปจับไหล่ของนาง กล่าว "จิ้งเสียน ข้าต้

ตอนที่ 121 เจียนจะขาดใจ

สายฝนกระหน่ำลงมาบนไหล่ที่เปียกโชกของเขา เงาสะท้อนของหยดน้ำทำให้ดวงตาของเฉินเสียนพร่าเลือน

เธอไม่เคยพบไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนเลวทรามต่ำช้าเท่าฉินหรูเหลียงมาก่อน

เพราะฉินหรูเหลียงไม่ใช่พ่อของลูกเธอ เขาจึงใจดำอำมหิตได้ถึงขนาดนี้และเป็นเช่นนี้เสมอมา

เฉินเสียนน่าจะคิดได้ตั้งนา

ตอนที่ 122 ความเด็ดเดี่ยวที่สุดที่ควรมี

เสียงหวีดหวิวดังขึ้นในหัวของเฉินเสียนก่อนจะค่อยๆ คลายลง เธอสูดลมหายใจเข้ายาวๆ

ครั้นแล้วอาการปวดท้องก็รุนแรงขึ้น เธอร้องลั่นและเริ่มงอตัวพร้อมกับออกแรงเบ่ง

เมื่อเห็นดังนั้นพวกหมอตำแยต่างก็พากันถอนหายใจอย่างโล่งอก หลังจากนั้นแต่ละคนจึงช่วยกันทำคลอดตามหน้าที่