บทที่ 686

ตอนที่ 686 เขาก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

หลานเยาเยาเงยหน้าขึ้นไปดู เงาสีขาวนั้นแฉลบผ่าน ทำให้นางเบิกตาโพลงทันที

“เป็นอาส้ง!”

หานแสที่อยู่ใกล้กับหลานเยาเยาที่สุด อดที่จะตกตะลึงอยู่นานไม่ได้ เงาสีขาวนั้นปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็มองไม่เห็น แม้ว่ามองไม่ชัดว่าเป็นอะไร แต่รู้สึกได้อย่างเลือนรางว่าน

บทที่ 687

ตอนที่ 687 เพียงเพื่อโอกาสรอดรำไร

ทันทีที่หายไปก็หาไม่เจอแล้ว

เขาก็ไม่กล้าเสียเวลานานนัก ทำได้เพียงไปทำร่องรอยปลอมก่อน สุดท้ายค่อยคิดวิธีอีก นึกไม่ถึง……

“ชิ้นนั้นในมือของหลานเยาเยาเกิดอะไรขึ้น?” ใบหน้าของหานแสยิ่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ เหมือนว่าจะสามารถกินคนได้เจ็ดแปดคนในคำเดียว

“เก็บมาจากที่ที

บทที่ 688

ตอนที่ 688 กลับคืนสู่ชีวิตสันโดษ

พูดถึงตรงนี้

เสียงของส้งเย่นกุยเศร้าและเบาลงมาก ยังอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะเย้ยตัวเอง ทั้งเหงาหงอยและเศร้าซึม

“ข้ากินยาฉางตานแล้ว สามารถมีอายุยืนยาวไม่แก่เฒ่า ยังเป็นคนที่เก่งกาจที่สุดบนแผ่นดินใหญ่อีก เดิมทีคิดว่าพยายามด้วยแรงของตัวเอง ช่วยฮ่องเต้รุ่นแรก