บทที่ 685

ตอนที่ 685 การสูญสิ้นจากภัยพิบัติที่มาจากธรรมชาติและที่มนุษย์สร้างขึ้น

ตรงหน้าที่ดูเหมือนยอดเขาไม่ใช่ยอดเขา…….

ด้านหน้าที่ดูเหมือนสิ่งก่อสร้างไม่ใช่สิ่งก่อสร้าง…….

และศพที่ใหญ่โตกำยำแต่ละศพ สะสมนานปีกองเป็นภูเขาศพ ลูกหนึ่งต่ออีกลูกหนึ่ง ต่อเนื่องกันไม่หยุด ราวกับว่าไม่มีจุดสิ้นสุด

ศพของค

บทที่ 686

ตอนที่ 686 เขาก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

หลานเยาเยาเงยหน้าขึ้นไปดู เงาสีขาวนั้นแฉลบผ่าน ทำให้นางเบิกตาโพลงทันที

“เป็นอาส้ง!”

หานแสที่อยู่ใกล้กับหลานเยาเยาที่สุด อดที่จะตกตะลึงอยู่นานไม่ได้ เงาสีขาวนั้นปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็มองไม่เห็น แม้ว่ามองไม่ชัดว่าเป็นอะไร แต่รู้สึกได้อย่างเลือนรางว่าน

บทที่ 687

ตอนที่ 687 เพียงเพื่อโอกาสรอดรำไร

ทันทีที่หายไปก็หาไม่เจอแล้ว

เขาก็ไม่กล้าเสียเวลานานนัก ทำได้เพียงไปทำร่องรอยปลอมก่อน สุดท้ายค่อยคิดวิธีอีก นึกไม่ถึง……

“ชิ้นนั้นในมือของหลานเยาเยาเกิดอะไรขึ้น?” ใบหน้าของหานแสยิ่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ เหมือนว่าจะสามารถกินคนได้เจ็ดแปดคนในคำเดียว

“เก็บมาจากที่ที